 |
الحلقة الثامنة عشر
اميرة في بيتنا
اميرة قلبي
(داخل شقه صالح)
رن جرس الباب فتح عاصم
عاصم: بفرح. اهلا اهلا اتفضلوا
حسين: معلش جيين بدرى
عاصم: وينظر الى ولاء
انتوا نورتوا دا البيت هيطير من الفرحه
اشاحت ولاء نظرها الى الناحيه الاخرى
عاصم: احم اتفضلوا
دخل حسين هو وعائلته الى غرفه الصاله
صالح: مرحبا اهلا بيك يا حسين
حسين: معلش جيين مرة واحده من غير ما نعرفكم
صالح: بيتكم ومطرحكم
حسين: اول حاجه اخويا وخد جزاه تانى حاجه انا جاى اتكلم بخصوص اميرة
صالح: مالها اميره
حسين: احنا كنا متفقين لما يلاقوا اخويا اميرة....
قبل ان يكمل كلامه
صالح: دى حاجه خاصه بيوسف احنا طلعنا من الموضوع
وهنا دخلت جليله فى الموضوع وهو يوسف راح خطبها من بيتها عشان خاص بيوسف بتك خدها معاك وحق جوزى انا اللى هخده
صالح: بشخط جليله اتفضلى علي بيتك
جليله: وهو فين بيتى عم البرنسيسه خربه
صالح: دا كلام رجاله انتى متدخليش فيه
انا بقولك اتفضلى علي بيتك
جليله: مش خارجه من هنا الا وبت حسين طالعه منه يا اما والله يا صالح اخد بناتى واهرب بيهم لمكان ماحد يعرفنا فيه وانتوا اللى هيجيكوا العار
صالح: انتى زوتيها ومفيش حد قادر عليكى
جليله: وقد نظرت الى حسين
عجبك اللى حصل كل دا بسبب بتك هتخربوا البيوت حسبى الله ونعم الوكيل
حسين: ربنا ميجيب خراب البيوت عن اذنكم
وذهب الي شقه يوسف
فتح يوسف الباب
يوسف: شرفت يا عمى اتفضل
حسين: تسلم يا بنى
دخل حسين وخرجت اميرة وسلمت على عائلتها
حسين: يلا لمى حاجاتك ويلا علي بيتك
اميرة: بتعجب يلا علي بيتى ما انا فى بيتى
حسين: بيت ابوكى وسط اخواتك
يوسف: بدهشه انت اى اللى بتقوله يا عمى وسط اخواتها يعنى اى
تقصد تزوركم
حسين: يا دكتور انت اجوزت اميرة عشان عمها كان هربان وعمها اهو اتقبض عليه
يوسف: افهم من كلامك دا اى
حسين: كل واحد يروح لحاله
صالح: حسين انا قولتلك دى امور ملناش صالح بيها
يوسف: يعنى كل واحد يروح لحاله اى هو انا لعبه تلعبوا بيها وقت ما انتوا عايزين القرار دا انا اللى اقررة
جليله: ومين قرر جوازك منها مش احنا يبقى احنا اللى نقرر تقعد ولا تمشي وانا بقول تمشي
يوسف: بصوت عالي وشخط وانتى مين عشان تقررى دى حياتى وانا حر فيها
جليله: حياتك دى انا اللى قررتها من الاول وبت حسين ملهاش قعاد عندينا يا ام هاخد البنات واهرب بيهم ونجيب ليكم العار ويبقى خراب على الكل
حسين: واحنا منحبش لحد الخراب يلا يا اميرة
بقلمى زهره الجبل
يوسف: بزهول وانا مالى تمشي ولا متمشيش كل واحد علي رحته بس اميرة مش هتروح لمكان غير لما انا اقول وانتى ليه حاطه اميرة فى دماغك ليه متكلمتيش على امل وجلال
جليله: لسه جاى دورهم
امل: بغيظ لا بقولك اى ابعدى عنى خالص
صالح: بت لما الكبار يتكلموا انتى تسكتى خالص
جليله: وهى فيها كبار ولا صغيرين العيله خربت بسبب حسين وعياله
يوسف: متضحكيش على نفسك وعلىينا عمرك ما كنتى مرتاحه مع عمى وديما مشاكل معاه متحطيش عمى حسين فى الموضوع وتحسسي الناس انك كنتى عايشه فى جنه وانك مظلومه والناس جايه عليكي
جليله: والله صالح ما عرف يربى كلكم تربيه كريمه
كريمه: ومالها تربيه كريمه ادب وعلم واخلاق
جليله: بضحكه مستفزة اخلاق اخلاق ومين فى عيالك عنده اخلاق
يوسف اللى ماشي يخبط فى خلق ربنا ويزعق فى دا ويغلط فى دا
ولا نسمه اللى بتقعد شهور فى الكليه الله اعلم بتعمل هناك اى
ولا امل اللى رميه نفسها على واحد مش عيزها
ولا عاصم وعمر اللى عايزنىن بت حسين هما الاتنين
انا سمعتكم يومها واصواتكم كانت جايبه اخر الشارع وانا كنت فى البلكونه اللى فوقكم
ولا منال الشريفه العفيفه صاحبه المبادئ والاخلاق اللى عامله علاقه مع محمود
حاله سكون٠٠٠٠ حاله صدمه حاله زهول حاله غضب حاله تعجب! حاله حيرة تخيم على الكل ما هذا وكيف ومتى ولماذا
صالح: وهو يحاول التماسك انتى اى اللى بتقوليه دا انتى عارفه قولتى اى
اسرعت منال الى شقتهم ودخلت الغرفه واغلق الباب وبدات فى البكاء
جليله: اهو شفت بعينك هربت خافت منكم
بقلمى زهره الجبل
محمود: بشخط محصلش والله ما حصل منال اخلاقها احسن بنات العالم كله
جليله: هتنكر انك بتكلمها سماح سمعتكم كذا مرة وانت بتيجى هنا عشانها
محمود: اخرسى خالص منال اشرف منك
صالح: بشخط استاذ محمود كفايه لحد كدا واتفضلوا وياريت تاخدوا بنتكم معاكم
اميرة: ببكاء طيب وانا مالى بدا كله انا مليش ذنب
حسين: يلا يا بنتى كفايه لحد كدا
اسرعت اميرة الى يوسف
اميرة: يوسف انا عايزة افضل معاك وبترجى متخلهمش يخدونى
يوسف: كنتي تعرفي موضوع منال ومحمود
اميرة: بتردد أأأ. أ. والله منال احسن مني متصدقش حاجه عنها
يوسف: بالم وحسرة وكسرة نفس وعيون دامعه ونظر الى الناحيه الاخرى روحى مع ابوكى واخواتك
بقلمى زهره الجبل
اميرة: بصدمه يوسف انت بتقول اى وببكاء بالم بترجى عشان خاطرى خلينى معاك
يوسف: بشخط انا قولت روحى مع اهلك
وذهب مسرعا الى غرفته
اميرة: ببكاء عمى صالح انا مليش ذني قول حاجه ليوسف
حسين: نظر الى بناته خدوا اميرة تلم حاجاتها
جلال: نظر الي امل من النهاردة كل واحد فينا فطريق
امل: محاوله التماسك ومحاوله مقاومه دموعها المتساقطه
احسن برضو واحسن جات منك
فى غرفته اميرة
رحمه: بشخط انتى عيزاه ايه تانى مهو قالك بنفسه روحى مع اهلك
اميرة: ببكاء انا مش همشيى دا بيتى
رحمه: يا بنتى افهمى هما خلاص مش عايزنك مصلحتهم خلصت
وهنا دخل محمود
محمود: بهدوء خلى الامور تهدا وانا هكلم يوسف
اميرة: بحرقه انا لو مشيت من هنا مش هرجع تانى
ممحود: بابتسامه لا هترجعى وانا هرجعك بنفسي
ونظر الي اخواته لمو حاجاتها پسرعه
وهنا دخل يوسف
يوسف: ممكن اتكلم معاك لوحدنا
محمود: ونظر الى اخواته سيبونا لوحدنا
اميرة: بترجى انا مش عايزه اسيبك وامشى
محمود: بشخط اميرة انا قولتلك اي خدوها على بره تلم باقى حاجاتها
خرجوا البنات وتركوا يوسف ومحمود بمفردهم
محمود: بجديه مفيش اى حاجه بينى وبين منال اختك مفيش منها اتنين فى اخلاقها
يوسف: وكلام مرات عمى
محمود: ما انت عارف مرات عمك
انت هتصدق مرات عمك وتكدب منال
دي منال يايوسف وانت عارفها اكتر مني
يوسف: يعنى مرات عمي بتكذب
محمود: نظر الى الناحيه الاخرى
يوسف: محمود عايز اعرف الحقيقه صحيح اللى قالته مرات عمي
محمود: بتنهيده مش بالمعنى اللى انت فاكرة
يوسف: يعنى ايه هو لها معنى تانى
محمود.: طيب انا هقولك الحقيقه منال كانت بتطمن على اميرة لما كانت عندينا وواحده واحده كلمتنى على مشاكلها وللاسف مفيش حد فيكم سامع ليها والله حكتلى كاخ مش اكتر وانا بمرور الوقت اعجبت بيها ولا مرة قولتلها ولما عرفت هتطلق
قولتلها وقولتلها لما يحصل الطلاق انا هتقدم رسمى وكان ردها عليا متكلمنيش تانى وانهت معايا اى حوار تانى والله هو دا كل اللى حصل
يوسف: تمام
محمود: ياريت تكون فهمت
يوسف: ممكن تنادى اميرة
محمود: بقلق اميرة متعرفش حاجه عن الموضوع وااميرة ملهاش ذنب
يوسف: انا عايزها فى موضوع قبل ما تمشي
محمود: باسف هندهالك وجاءت اميرة بسرعه
اميره بفرح وهى تمسح دموعها اى خلاص غيرت رايك كنت عارفه هتغير رايك ومش ههون عليك
يوسف: اميرة انتى طالق
اميرة: بزهول ودهشه وحزن وعدم استوعاب يوسف انت عارف قولت اى انا اكيد بحلم وببكاء يوسف انا بحلم صح والنبى قولى انى بحلم
يوسف: مشاكلنا عمرها ما هتخلص كل يوم مشكله كل يوم حكايه حياتنا كلها بقت كابوس انا زهقت ومليت اخواتك مسبوش حد من اخواتى الا وعمل معاه حكايه وقصه حتى منال مسبتهاش فى حالها احنا كفايه لحد كدا وكل واحد يرجع لحياته
بقلمى زهره الجبل
اميره: محاوله التماسك اخواتي انا مع ان اخواتك هما اللى عملوا قصص وروايات بس انا عمرى ما هغلط فيهم عشان هما زى اخواتى
ووقفت وبكبريا انما انت من النهاردة انا هطلعك من حياتى وهبدا مع نفسي صفحه جديدة واذا كان على التعب مفيش حد فيكم تعب قدى بس خلاص يا يوسف انا قررت انى ارتاح وابعد عن اى حاجه بتتعبنى واولها انت واحد مغرور ومتكبر ومش بتحب غير نفسك وعايز تاخد ومتديش
وخرجت مسرعه الى حضن امها
حسين: يلا يا بنات
اخدوا كل ما يخص اميرة من كتب وهدوم وبعض الاشياء ورحلوا
بعد رحيل اميرة
يوسف: بقهر اطلعوا برة ومش عايز اشوف حد،فيكم هنا انسونى خالص بره بره
صالح: اهدى يا ابنى وكل حاجه هتصلح
يوسف: وانا مش عايز حاجه تصلح انا عايز ابقى زى ما انا ياريت تسبونى فى حالى عشان انا تعبت منكم
بقلمى زهره الجبل
عمر: اهدى يا يوسف الامور مش هتتحل بالعصبيه
يوسف: مهى اتحلت خلاص مش القاتل قبضوا عليه واميرة رجعت لاهلها
وضحك هستيرى اتحلت اهى
عاصم: اميره ملهاش مكان غير هنا وهترجع
يوسف: اميرة مش هترجع تانى انا طلقتها
وهنا كانت الصدمه
عمر: بشخط انت بتقول ايه
عاصم: اكيد بتهزر
صالح: عملت الصح يا ابنى كفايه لحد كدا كفايه فضايح
عاصم: باسف ليه كدا بس يا بويا
صالح: انت مسمعتش مرات عمك بعد كل اللى قالته دا وعايزنا نفضل عالتين يلا كل واحد علي مكانه وكفايه لحد كدا ومحدش يتكلم فى المواضيع دى تانى
(داخل منزل حسين)
رحاب: كفايه عياط كفايه حرام عليكى نفسك
رحمه: اللى باعك بعيه هو مش عايزك
محمود: سبونا لوحدنا يا بنات
رحاب: حاضر وياريت تقنعها تنساه خالص ونرجع بقا لحياتنا ومستقبلنا
محمود: طيب يلا سبونا وكفايه رغى كتير
بعد خروج البنات
محمود: اميرة عايزين ننسي االى حصل وتركزى فى المذاكرة امتحاناتك فاضل عليها كام يوم. مضيعيش تعبك على الفاضى وهو دا اللى كنا متوقعينه
اميرة: ببكاء انت السبب يا محمود
بقلمى زهرة الجبل
السابعة عشر 👇👇👇👇👇👇
إرسال تعليق