 |
الحلقة السابعة عشر
اميرة في بيتنا
اميرة قلبي
(داخل منزل حسين)
وصل عبدالسلام ومعه ولاء وخلفه اخواتها البنات وامها وابوها الى الحوش ووصل لباب الحوش
عبدالسلام: هفتح الباب وهسيب البت لو واحد فيكم اتكلم بعد ما اخرج مش هسيب فيكم حد عايش خالص
حسين: غور فى داهيه احنا مش عايزين منك حاجه ربنا يصلح حالك
القى عبدالسلام ولاء بكل قوته على الارض وفتح الباب بسرعه وهنا تلقى ضربه قويه على راسه بعصايه لقد كان
محمود وجلال ينتظرانه امام الباب
حسين: انتوا عرفتوا ازاى
محمود: حد فيكم جراله حاجه
حسين: كلنا كويسين اختك شويه كدا وتبقا تمام
محمود: احنا حسينا بحركه غريبه فى البيت طلعنا ملقناش حاجه ولما جينا عندالبنات سمعنا كل حاجه ومفيش حل غير نصبر لحد ما يخرج من الباب دا
فاطمه: والعمل اى دلوقتى هنسلمه للحكومه
حسين: كتفوه الاول بعدين نشوف نعمل اى
ربط جلال ومحمود عمهم وهنا بدات الاراء حول ما العمل
فاطمه: هيبقى في مشكله تانى لو سلمناه هيقولوا خاف على اخوه
حسين: امال هسلمه لعيال فاروق يقتلوه دا اخويا برضو
رحاب: بحزن اللى بتقول عليه اخوك وصلنا لطرق عمرنا مافكرنا نوصل ليها كفايه امبرة وجوازها غصب من واحد كان معاق
رحمه: دا حلال فيه القتل اللى حصل فينا محصلش لحد
ولاء: وهى تتالم واللى عمله فيا دا
دا كان هيموتنى
حسين: بزهول يعنى انتوا موافقين نسلمه لعيال فاروق
يعنى الحل يقتلوه
طيب ازاى دا مهما كان عمكم والارواح اللى هتروح بعده وكل واحد هيعوز ياخد التار وناس هتروح فيها وهى ملهاش اي ذنب
محمود: احنا نسلمه للشرطه وهما يتصرفوا
فاطمه: اهل جوز اختك مش هيسكتوا
محمود: هيزعلوا شويه والنفوس هتتراضى
حسين: بتنهيدة الم. انا بقول كدا برضو اهو هياخدوا زعلتهم وبعدين مع الوقت هينسيهم
جلال: بس انا عندى الحل اللى هيرضي جميع الاطراف مش هنسلمه للحكومه ولا لعيله فاروق
خدوا بقا خبرتى فى الحياه
بقلمى زهره الجبل
(في شقه الجد فاروق)
الجد: بحزن لا حول ولا قوة الا بالله
عمر: مين فينا غلطان يا جدى انا ولا هو
الجد: بحزن انتوا الاتنين يا ابنى انتوا لما عرفتوا كان حد فيكم بعد
انت لما عرفت اخوك معجب بيها ليه مبعتش
عمر: وهو ليه مبعدش ليه ابعد انا وبعدين انا فكرتها زى الباقى هياخد فترة وهيعجب بواحده غيرها
الجد: ولو سالته نفس السؤال هيجاوب نفس الاجابه هو ليه مبعدش ليه ابعد انا الغلط منكم انتوا الاتنين حيرتوا نفسكم وحيرتوا البت معاكم
عمر: والعمل يا جدي
الجد: مينفعش دى مفهاش عمل
عمر: تقصداى
الجد: لا تصلح ليك ولا ليه انسوها انتوا الاتنين مينفعش واحد فيكم يخدها مينفعش تجوز واحد والتانى بيفكر فيها
والغلط منها برضو ازاى سمحت لنفسها تكلمكم انتوا الاتنين
عمر: نافيا لا والله يا جدي ولاء مش عشمت ولا واحد فينا
وديما كلامها ناشف وعمرها ماقالت كلمه حلوة لا ليا ولا ليه
الجد: يبقا انتوا اللى غلطانين وانسوها
عمر: بحزن والم بس انا فعلا بحبها ومش هحب حد زيها لكن عاصم كل فترة بيعجب بواحدة
الجد: ولو سالت عاصم هيقول دى اخر واحده ومش هحب غيرها
وهنا رن جرس هاتف الجد
الجد: سلام عليكم
الضابط: وعليكم السلام فاروق الحسينى معايا
الجد: ايوا يا ابنى انا مين معايا
الضابط: انا مقدم عبدالعزيز الصاوى ماسك قضيه قتل كامل فاروق الحسينى
الجد: بالم اهلا بحضرتك با ابنى فى جديد
الضابط: جاتلنا اشارة بمكان عبدالسلام وتم القبض عليه ولازم تيجى على الظهر عشان نكمل باقى الاجراءات
الجد: بحزن حاضر حاضر يا ابنى هكون عندكم فى المعاد
الضابط: تمام سلام عليكم
الجد: وعليكم السلام
عمر: فى اى يا جدي
الجد: قبضوا على عبدالسلام
عمر: بفرح اى دا بجد طيب تمام
وتذكر شئ ما طيب واميرة وضعها اى
الجد: اميرة ملناش صالح بيها ليها جوزها هو المسؤل عنها ومش هسمح لحد يتكلم معاها
عمر: طيب هما لقوه فين
الجد: هنعرف فى وقتها
وبعد مقابله الجد فاروق للمقدم واخد اقواله وتم تحويل القضيه الى النيابه اجتمعت الاسرة كلها فى شقه صالح
جليله: وهى تلطم يعنى حق راجلى راح هدر دمه بقى حلال
صالح: النيابه هى اللى هتقرر والقاضي هيكون حاكم وياخد جزاته
جليله: وانا لسه هستنى القاضى يحكم دا تار ابو العيال ولا نسيت الاصول
حق اخوك لازم يرجع
كريمه: ويعنى صالح هيروح يقتله فى السجن
عاصم: هى المشكله فى السجن
عمر: المشكله هتروح فيها ناس ملهاش ذنب سيبى العدل هو يحكم
جليله: وهى ترفع صوتها وتصوت
حقك ضاع يا كامل
ابوك واخوك وولادهم ضيعوه حق بناتى ضاع
الجد: فاروق بشخط خلاص يا جليله واللى بتقولى عليه جوزك دا ولدى وانا راضي بحكم ربنا
جليله: وعهد الله ما هسيب حق جوزى ولو حكمت انا اللى هاخد التار طالما العيله بقت كلها نسوان
وهنا صدم الجميع من كلام جليله وكلامها قد عدى كل الحدود
صالح: انتى اى اللى بتقوليه دا انتى عارفه نفسك بتقولى اى انتى اكيد اتجننتى
كريمه: الكلام ليه حدود يا جليله وانتى معرفهاش
فاروق: خلاص اسكتوا بصى يا جليله انا هراعي الظروف اللى انتى فيها وبعدين هحسبك على اللى بتقوليه وبشخط خدى بناتك وادخلى شقتك ومتطلعيش منها تانى والا والله ما هتقعدى دقيقه هنا اخلصى اطلعى يلا
خافت جليله من كلام فاروق ومشيت
صالح: بضيق. اى الوليه دى دى زودتها ومبقاش حد قدرها
الجد: فاروق نعزرها لحد ما الموضوع يخلص
عمر: جدى هما لقوه فين
الجد: جاتلهم اخباريه ان هو موجود فى مكان مهجور فى الجبل
عاصم: الحمدلله المرة دى قدروا عليه احم جدى هو حضرتك مش عايز تاخد التار
الجد: بحزن مش بالساهل انسي حق ولدى ومش بالساهل نضيع ارواح ملهاش ذنب انا راضي بحكمه والحمدلله على كل حال
عاصم: الحج حسين عرف باللى حصل ولا لسه
فاروق: اظاهر لسه معرفش انا مقابلتش حد منهم هناك
بقلم زهرة الجبل
(داخل منزل حسين)
فاطمه: الحمدلله اخلصنا من الموضوع منغير مانزعل حد ومنغير قتل
جلال: بغرور عشان تعرفوا انى مش ساهل
ولاء: بس يا واد يا جيمى ازاى جاتلك الفكيرة دى
جلال: بتريقه فكيرة يا خسارة التعليم عموما الحمدلله الضابط طلع ابن حلال وتقبل الموضوع لما شرحتلوا ان احنا مش عايزين دم ويقبضبوا عليه منغير ما يجيب سيرتنا رحب خالص بالفكرة وقال المهم القاتل يكون عندنا مش مهم مين سلمه ووعدنى مش هيجيب سرتنا وكمان شكرنى
رحاب: بتعجب شكرك
جلال: عشان سلمت عمى بدل ما نساعده على الهرب
رحمه: الحمدلله خلصنا منه
محمود: خلاص يا جماعه راعوا شعور ابوكم
احم الجميع احنا اسفين يا سحس
حسين: بحزن مهما كان دا عمكم
ولاء: صراحه يا سحس اللى شفناه مش شويه وكفايه اميرة وجوازها وهى صغيرة واللى اتعمل فيها كل دا بسبب مين مش عمى
حسين: احنا قلنا خلاص وخلونا فى المهم بكرة هروح لصالح نشوف موضوع اميرة
بقلمى زهره الجبل
جلال: بتعجب مالها اميرة
حسين: يمكن عايزين يرجعوها ومحرجين
جلال: ويعنى انا هرجع الهبله اللى خاطبها
حسين: يا ابنى حالك غير حال اميرة اميرة كانت مجوزة مشروطه واهو الشرط خلص انما انت رضا وقبول
فاطمه: بحزن وهى تلطم انت عايز تطلق البت
حسين: هما لو عيزنها هيرفضوا بس لازم اعمل اللى عليا
محمود: ابويا مش هيرتاح غير لما يعمل اللى فى دماغه خدنى معاك بكرة
حسين: على خيرت الله
جلال: وانا كمان هروح معاكم واهو اشوف الغلب اللى خطبها
فاطمه: وانا هروح معاكم انا البت اميرة وحشتنى
رحاب ورحمه وولاء واحنا كمان رايحين معاكم
جلال: اى هو دا احنا رايحين رحله
ولاء: انا هروح يعنى هروح
رحاب بنظرات ذات معنى انتى بالذات اترزعي فى البيت
جلال: اشمعنا هى بالذات
ولاء: احم لا اصلها بتقول عليا صاحبه المشاكل وخايفه لعمل مشاكل
ونظرت اليها بغضب
بقلمى زهره الجبل
(داخل شقه يوسف)
يجلس يوسف فى الصاله واميرة فى غرفتها
يوسف: بزهق وبعدين بقا هى هتنفذ اللى قالته ولا اى
وبتفكير مش مهم تقعد فى المكان اللى هى عيزاه المهم اميرة تكون فى بيتى
لا انا كدا هتجن اروح انكشها شويه
انا لو معملتش كدا حاسس هتجن
اطرق الباب على مهل
يوسف: اميرة
اميرة: بالم ادخل
دخل يوسف بكرسيه وجدها نائمه على السرير وماسكه باطنها
يوسف: بقلق مالك انتى تعبانه ولا اى
اميرة: بطنى وجعانى شويه
يوسف: العادى يعنى ولا اى
اميرة: وقد ادركت معنى كلامه
ممكن تناديلى منال عيزاها فى حاجه مهمه
يوسف: بشخط منال مش دكتورة انا اللى هعرف اديكى حاجه لو تعبانه قوليلى اى تعبك وانا هشوفلك مسكن
اميرة: وهى تتالم يوسف لو سمحت ناديلى منال
يوسف: اقترب منها وبخوف وقلق ومسك يدها وتحسس النبض والحرارة قوليلى اى وجعك ومتتعبنيش معاكى
بقلمى زهره الجبل
اميره: بس انا عايزة منال
يوسف: بزهق يووو وخرج وهو فى قمه غضبه منال منال هو سر
اتصل يوسف بمنال وقد اتت مسرعه
منال: بقلق مالك يا اميرة وشك اصفر ليه
ونظرت الى يوسف
اميرة: ممكن تسبنا لوحدنا
يوسف: بشخط قولى فى اى انا جبت اخرى منك
منال: وهى تهمس ليوسف ممكن تكون حاجه تبع الستات وهى مكسوفه منك اطلع شويه
يوسف: بصحك بصوت عالي ستات واميرة ستات
منال: بغضب يوسف
بوسف: ماشي ماشي هطلع واسبكم يا ستات
خرج يوسف واغلق الباب خلفه ولكن ظل خارجه
منال: اهو طلع يوسف مالك بقا فيكى اى
اميرة: باحراج البريود؛ بقالها مرة مش بتجيلى وحاسه تعبانى خالص
منال: بقلق طيب انتى متعوده على كدا
اميرة: وقت الامتحانات ساعات بتتاخر بس المرة دى تاخرت خالص
منال: بتنهيدة يبقا حصل
اميرة: اى هو
منال: هروح اجيب حاجه وهتفهمى بعدين
بقلمى زهره الجبل
الحلقه السادسه عشر 👇👇👇👇
إرسال تعليق