الحلقة الخامسة عشر
اميرة في بيتنا
اميرة قلبي
بعد ماقصت ولاء كل ما حدث من عمر وعاصم لحد طلب عاصم يدها
رحاب: بزهول نهار اسود مش باين ليه ملامح
رحمه: بغيظ طيب قولى كلمه طمنينا مش بتسوديها
رحاب: مهى سوده ومنقطه باسود
ولاء: وعيونها كلها دموع وخوف
يعنى انا اي ذنبى ٠٠انا مقولتش لحد فيهم يحبنى
رحاب: مجرد سكاتك على عمايلهم يبقى عملتى
كنتى قولتى لابوكى وهو يتصرف او قولت ليوسف وهو يتصرف مع اخواته الهبل دول
ولاء: انا خوفت على اميرة ومحبتش اكبر الموضوع
رحاب: واهو كبر لمى بقا
رحمه: بغيظ ماتقولى كلمه كويسه يا تسكتى انا قلقت اكتر
رحاب: بصى انتى وهى
اى حد يسالكم عن حاجه لا شوفتوا ولا عرفتوا
ولاء تعمل نفسها هبله ومتعرفش اللى حصل بينهم فاهمين ولا لاء
نظرت ولاء الى رحمه ماشي فاهمين
(داخل شقه صالح)
اسرع كل من فى البيت الى غرفه عمر وعاصم علي اثر ارتفاع اصواتهم التى تكاد يسمعها من يمر فى الشارع
صالح: بصوته العالي اى فى اى مالك انت وهو
عمر: بحرقه دا واحد واطى مشافش تربيه فى حياته
صالح: اخرس انت كدا بتشتم ابوك اللى رباك ولو هو مترباش يبقى انت برضو متربتش
عمر: بعصبيه دا عيل ومش قد كلمته
عاصم: عمر الموضوع دا بينى وبينك بلاش تدخل حد فى النص اهدى وخلينا نتكلم
عمر: اهدى مين دا اللى يهدى دا انا خلاص جبت اخرى منك ولازم الكل يعرف اللى عملته
عاصم: وقد بدات اعصابه تفلت منه خلاص يا عمر انا قولت خلاص
عاصم: بغضب شديد
الاستاذ عاصم يا حضرات راح يخطب ولاء
تفاجا الكل من كلام عمر
بقلمى زهره الجبل
صالح: بتساؤل ولاء مين
عاصم: ولاء بنت حسين واخت اميرة
كريمه: يا حزن الحزن هو احنا خلصنا من المشكله الاول
صالح: بغضب عاصم صحيح اللى بيقوله اخوك
عاصم: طالما انت اللى بدات يبقى خلاص يا عمر اللعب يبقى على الهوا
ايو يا جماعه انا روحت اخطب ولاء
وهنا قد بلغ الغضب اعلاه من عمر واسرع الى عاصم ومسكه. من لياقته وكان على وشك ضربه
صالح: بشخط عمر انت اتجننت ايه اللى بتعمله ده
ترك عمر اخاه لغضب والده وحاول مسك اعصابه
عاصم: انا بحب ولاء وعايزها تكون مراتى وانا مش هلاقى واحدة احسن منها
عمر: وقد اشطات غيظا يا واطى يا حيوان
صالح: بشخط عمر فيه اى
كريمه: عمر عنده حق يا ابو حسن يعنى اميرة قولت الحمدلله يوسف تقبل الموضوع وغصبناه عليها لكن ولاء ليه نتغصب عليها
عمر حزنان علي عمه وجليله هتقول اى علينا
عاصم: بتريقه حزنان علي عمه لا يا ست الكل الاستاذ عمر بيحب ولاء وعايز يتجوزها
كريمه: وهى تضرب على صدرها يا حزن الحزن انتوا الاتنين عايزين بت واحدة يا ميلت بختك فى عيالك يا كريمه
بقلمى زهره الجبل
(داخل شقه حسن)
داليا: بقولك سامعه اصوات عاليه فى شقتكم
حسن: هيكون فى اى يعنى سيبك انا مصدع ومش عايز اسمع مشاكل من حد
داليا: بلؤم اى مفيش جديد
حسن: بزهق يوووه خلاص بقى يا داليا نهدى اللعب شويه جدى هياخد باله
داليا: حبيبى الوقت دا بالذات جدك مشغول بحاجات كتير يعنى مش هياخد باله
حسن: اووووف خلاص بقا يا داليا والله انا مش عارف انام من اللى بعمله
داليا: واى هو اللى بنعمله كل اللى بنعمله حقك وحق عيالك
حسن: بياس بدانا بقا حقك وحق عيالك طيب انا داخل انام عشان الاسطوانه بتعتك دى انا حفظتها
(داخل شقه الجد فاروق)
اميرة: وهى تتحدث مع نفسها الله هو جدى بقاله مده ليه مش بيخرج من اوضه يمكن زهق منى طيب لو زهق منى هروح فين وتذكرت شئ ما وابتسمت
اكيد هروح عند يوسف وهقوله جدك مش واخد راحته وانا عنده فهيقولى تعالى
لا لا لا اى اللى بقوله دا جدى حنين واكيد
مش زهق منى اكيد مشغول بحاجه اووووف هو انا هتكلم مع نفسي كدا كتير زى الهبله انا هروح اشوفه يمكن تكون تعبان
اطرقت الباب على مهل
فاروق: بهدوء تعالى يا بنتى
اميرة دخلت وهى مبتسمه
جدى الحلو المقطط قاعد لوحده بيفكر فى مين
ابتسم فاروق من كلام اميرة وعلى برائتها
فاروق: حلو ومقطط يا بخت يوسف بالدلع دا كله بس طلع واد اهبل وعبيط عشان يسيب الدلع دا كله
اميرة: بحزن متقولش عليه اهبل وعبيط والنبي يا جدي هو طيب قوى وحنين بس عصبي
فاروق: ببتسامه بعد كل اللى بيعمله معاكى ولسه بتحببه
اميرة: اللى بيحب بيسامح
فاروق: التسامح مطلوب بس لازم نعلم اللى بيغلط غلطه عشان ميغلطش تانى وبتفكير والا الغلط هيبقا ذنب والذنب هيكبر ويكبر ويضيع نفسه ويضيع ناس معاه ويفرق عيلات واخوات
بقلمى زهره الجبل
اميرة: بتساؤل تقصد مين يا جدي يوسف معملش حاجه لدا كله هو بس عصبي
فاروق: ببتسامه مقصدش يوسف ولا اقصد حد معين المهم يلا كفايه لحد كدا قومى نامى عشان تصلى الفجر حاضر
اميره: حاضر بس ممكن طلب يا جدى
فاروق: طلب واحد انتى تطلبي اللى انتى عيزاه
اميرة: تدعي يوسف ربنا يهديه عليا
فاروق: انا بدعي للبيت كله ربنا يهديهم ويبعد عنهم الشيطان اللى بيصور لهم الغلط انه صح
اميرة: رفعت يدها برجاء
ربنا يتقبل منك يا جدى يارب
(داخل شقه صالح)
صالح: الكلام اللي بيقوله ده صح
عمر: بجديه ايوا صحيح ولاء مش هتكون لحد غيرى
عاصم: انت بتحلم ولاء مش بطيقك ...
عمر وكاد ان يمسك فى اخاه انت واحد ..،،...
صالح: بصوت عالي بس خلاص انتو اكيد اتجننتوا هتتعاركوا قدامى وانت ياعمر دانا بقول عليك انت عاقل وراسي تعمل كدا ليه خلصت البنات
عاصم وعرفينه كل يوم والتانى طالع بقصه انما انت تعمل كدا
عمر: انا معملتش حاجه يا ابويا انا شوفت ولاء عجبتنى اكتشفت ان هو معجب بيها برضو انا ايه اللى عملته
بقلمى زهره الجبل
صالح: خلاص بنت حسين تنسوها خالص وقفلنا علي الموضوع دا خلاص
كريمه: وهى تلطم يا ميلت بختك فى عيالك يا كريمه يا شماتت العدوين فيكي
دا لو حد عرف هتبقي فضيحه
صالح: خلاص انا قولت خلاص قفلنا على السيرة دى يلا كل واحد علي اوضته ومش عايز الموضوع دا يتفتح تانى
وذهب كل منهم الى غرفته وهما ما زالوا فى حاله ذهول فلم يتوقعوا ان الامور تصل الى هذا الحد
(داخل غرفه ولاد صالح)
عمر: بعصبيه وقد احضر شنطته الكبيرة وبدا فى لم اغراضه
انت من النهاردة لا اخويا ولا اعرفك
عاصم: عمر خلينا نتكلم بهدؤء وبلاش عصبيه
عمر: انا قولت كل اللى عندى من اللحظه دى خلاص لا انت اخويا ولا اعرفك
عاصم: طيب انت رايح فين
عمر............................
عاصم ،، طيب رد عليا
عمر............................
وقد اخد شنطته وخرج من البيت واغلق الباب خلفه بشده
(داخل شقه الجد فاروق)
اسرعت اميرة الى الجد فاروق
اميرة: جدى جدى جدى
فاروق: بسم الله الرحمن الرحيم فى اى يا بنتى
اميرة: بخوف فى حد بيخبط على الباب
فاروق: طيب وفيها اى احنا عيشين مع ناس مش لوحدنا
اميرة: بخوف وهو مين اللى هييجى دلوقتى الساعه٢
وببتسامه ممكن يكون جو
فاروق: واى بس اللى هيجيبه دلوقتى
وهو يتثاوب انا هروح اشوف مين احسن
عندما فتح الجد الباب تفاجا بقدوم يوسف
الجد: بتعجب يوسف
يوسف: الورق اللى طلبته منى اهو
الجد: ورق ايه بس دلوقتى
يوسف: طيب ممكن ادخل شويه فيه موضوع عايز اكلمك فيه
الجد: موضوع ايه اللى الساعه ٢ خليه للصبح هو مين اللى جابك
يوسف: طيب هنتكلم واحنا على الباب كدا
وبعدين هو حضرتك يا جدى مش قولتلى لما تخلص الورق حتى لو الفجر ابقى هتهولى مع اى حد
الجد: بتنهيدة الم ايو يا ابنى قولتلك ادخل ادخل شوف اللى انت جاى علشانه
يوسف: احم بتردد انا جاى عشان الورق وعايز اعرف ايه موضوع الورق والحسابات دى
دي فيها حسابات كتير غلط شكل اللي بيحسب كان نايم
او يقصد يحسب غلط
فاروق: طيب ادخل الاول وكل شي باوانه
دخل يوسف وعنيه بدور فى كل انحاء البيت يريد ان يراها يريد ان يملا عينه برؤيتها لقد اشتاق اليها بكل حرف من الكلمه اشتاق الى كل تفصيله فيها ضحكتها برائتها رغيها بكائها الذى يشبه بكاء الاطفال
وعندما خرجت من غرفه جدته وكان روحه قد ردت اليه سرح فى كل تفاصيلها
اميرة: بفرح انا مش قولتلك يا جدي دا يوسف انا هلم حاجاتى بسرعه واسرعت الى الغرفه
يوسف: استنى هنا
اميرة: بحزن نعم يا جو
يوسف: انا هنا عشان جدى مش عشانك
اميرة: بصدمه مش عشانى عشان جدك وبتحدى وعيونها كلها دموع واصلا مين قالك انا عايزة اروح معاك وحتى لو طلبت منى انا مش هوافق
وفجاه
عمر: السلام عليكم تفاجا الكل بعمر
يوسف: بزعيق وغضب اى انت ازاى تدخل كدا انت مش عارف ان اميرة هنا
عمر: وانا اى عرفنى ان هى هنا انا افتكرت طلعت شقتها
الجد: خلاص يا يوسف عمرميقصدش وهو مكنش يعرف ان اميرة هنا وبعدين مهو قاعده باسدال محترم
يوسف: بزعيق و فرض مكنتش قاعده محترمه
الجد: خلاص يا يوسف وبعدين انا اللى بفتح الباب وهى دايما قاعدة بالاسدال خلاص متكبرش الموضوع
عمر: ياعم والله ما اعرف انها هنا
الجد: اى يا عمر فيه اى اى جابك هنا فى الوقت ده واى الشنط اللى معاك دى
عمر: بحزن انا هقعد معاك هنا لحد ما اشوف هعمل اي
يوسف: بغضب نعم يا اخويا تقعد معاه فين
الجد: استنى بس يايوسف نفهم الموضوع اى يا عمر فى اى اى حصل وليه شنطتك معاك اتخانقت مع مين
عمر: جدى مش عايز اتكلم فى حاجه دلوقتى
يوسف: بس اميرة هنا حضرتك ازاى هتقعد هنا
ابتسمت اميرة من غيره يوسف عليها
اميره: ببراءه اى دا انت بتغير عليا
الكل نظر الى اميرة
اميرة: بكسوف انا اسفه مقصدش
عمر: اميرة ممكن تطلع فوق هى اصلا ليه هنا
يوسف: بغضب انت اصلا مالك هنا ليه يلا قوم علي شقتك وصلح المشكله الا معرفش مع مين عملها
الجد: وهو فرح من داخله ونظر الى اميرة
وغمز لها بعينيه يوسف اخوك فى حاله نفسيه مش كويسه واحنا منعرفش اى المشكله الل هو فيها
يوسف: بتساؤل يعنى اى يا جدى افهم من كلامك دا اى
الجد: انا موجود اهو وعادى اميرة برضو تفضل وعمر فى الاوضه التانيه
يوسف: بغضب جدى انت بتقول ايه يعنى ايه هو وهى يفضلوا هنا
اميرة: عادى يا جو وفيها ايه
يوسف: وقد احمرت عيناه من الغضب لا انتى كدا بتستهبلى وتسطعبتى غورى هاتى حاجاتك ويلا اطلعى معايا
ونظر الى عمر وعيناه كلها غضب
اميرة: بتحدى ووضعت يدها حول وسطها ورفعت حاجبها الى الاعلى وانا مش هطلع معاك
صدم الكل من تحدى اميرة ليوسف فهى لا تعلم مدى ما قالت
بقلمى زهره الجبل
تعليقات
إرسال تعليق