الحلقةالسادسة عشر
اميرة في بيتنا
اميرة قلبي
(فى منزل حسين)
داخل غرفه بنات حسين
ولاء: وهي تتحدث فى التليفون بقلق يعنى كل حاجه تمام
امل: الجو كان والع بث صلوحه لحق الموضوع وقالهم انسوها خالص لا هى لعمر ولا عاصم وقفلنا علي الموضوع
ولاء: عمر وعاصم اخبارهم اى دلوقتى يعنى بطلوا خناق
امل: دخلوا الاوضع مع بعض بس لحد دلوقتي مش سامعين اى صوت شكلهم هديوا
ولاء: طيب لو حصل اى حاجه ابقى كلمينى
امل: ماشى
ولاء: سلام دلوقتي
رحمه: اي لدنيا
رحاب: يعنى مش سامعه٠٠ اكيد الدنيا والعه
رحمه: تصدقى احنا غلطانين ان حكينا ليكى
ولاء : بضيق خلاص يا جماعه انا فيا اللي مكفينى كفايه اللى حصل
رحاب: ربنا يستر ومحدش فيهم يقول لابوكى ولا امك ولا اخواتك
رحمه: عارفين مقلقه من مين
من جليله مرات عمهم شكلها حربايه الوليه دى
ولاء: بقلق ربنا يستر
وفجاءه سمعوا طرقات جامده علي الباب الرئيسي
حسين: يا ساتر يارب مين اللى هيجى دلوقتى؟ وليه الخبط دا كله؟
خرج كل من فى البيت على اثر طرقات الباب السريعه والقويه
محمود: مين هيجى دلوقتى وليه كل الخبط دا
حسين: والنبى ما اعرف يا بنى نشوف ونفتح بدل الحيرة دى
فتح حسين الباب
ضابط شرطه: السلام عليكم
حسين: وعليكم السلام فى اى يابنى
الظابط: معانا امر بتفتيش البيت
محمود: ليه تفتشوا البيت
جلال: هو حد قلكم احنا مهربين مخدرات ولا اى
الظابط: احنا مراقبين البيت من زمان واحد شاف حد من ورا بيتكم ومعتقدين ان عبدالسلام
حسين: اخويا لو هنا انا اول واحد هبلغ عنه
الظابط: يا حج احنا ملناش صالح بالكلام دا احنا عندنا امر بتفتيش البيت
جلال: بغضب يعنى اى معاكم امر احنا الناس الوحيده اللى مضررين من موضوع عمى ولو فعلا هنا كنا بلغنا عنه
محمود: خلاص يا جلال هما ملهمش ذنب هما بيعملوا اللى عليهم اتفضلوا فتشوا
بقلمى زهره الجبل
(داخل شقه الجد فاروق)
اميرة: بتحدى انا هفضل هنا
يوسف: بعدم تصديق
نعم سمعينى تانى كدا
اميرة: وقد خافت من نظرات يوسف الحادة
احم انا بقولك انى هفضل هنا
يوسف: بتحزير روحى لمى حاجاتك والا والله يا اميرة تشوفى منى اللى عمرك ما شوفتيه
خافت اميرة من تهديد يوسف واستخبت خلف جدها
اميرة: بخوف وانا مش جايه معاك
يوسف: وقد اشطات غيظا اميرة بقول ر............
فاروق: خلاص يا يوسف اى مش عامل ليا اى حساب انت نسيت ولا اى انا جدك وانا ليا الكلمه هنا اميرة لو عايزة تفضل هنا تفضل وعلى راس الكل
يوسف: ونظر الى اميرة نظرات كلها غل وغضب
جدى كلامك على راسى
ونظر الي اميرة انا طالع قدامك ربع ساعه متخليش اى حاجه تخصك والا هنزل اجيبك من شعرك ومش هعمل حساب لاي حد
اميرة.: وهى خلف جدها فاروق واخرجت راسها فقط وانا مش جايه معاك
يوسف: سلام عليكم
بقلمى زهره الجبل
وخرج يوسف
(داخل منزل حسين)
فتشوا جميع اركان البيت
الظابط: احنا بنعتذر على الازعاج
محمود: مفيش مشكله انتوا بتعملوا اللى عليكم
ولاء: لسه فيه مكان مفتشتوش فيه
الظابط بجديه فين حضرتك
ولاء: بتريقه فى الحلل والبوتجاز
الظابط: واضح ان الانسه مضيقه من اللى حصل
رحمه: حضرتك داخل تفتش في بيتنا عايزنا نبقي مبسوطين يعنى ولا اى
محمود ونظر الى اخواته بتحزير خلاص ها خلاص واتفضلوا على اوضكم
ونظروا الى الظابط بغل ودخلوا غرفتهم
محمود: اظن حضرتك شوفت كل حاجه بنفسك
الظابط: ياريت لو حسيتوا بحاجه تبلغونا ودا لمصلحه الكل
حسين: اكيد ي ابنى احنا لو عرفنا حاجه هنبلغ
الظابط سلام عليكم
فاطمه: وادى اخرتها ظباط يفتشوا بيتنا
جلال: امتى نخلص من الكابوس دا
حسين: يلا كل واحد علي مكان وربنا يعدلها
دخل كل واحد منهم الى غرفته
( داخل غرفه البنات)
رحاب: يووه امته نخلص من عمكم
ولاء: بنات انا حاسه فى صوت فى الدولاب
رحمه: اكيد القطه ديما بتدخل فيه
ولاء: هطلعها يمكن تكون جعانه
وعندما فتحت الدولاب تفاجات بعمها وكادت ان تصوت ولكن منعها من رفع صوتها حيث وضع كفه على على فهما وسكينه على رقبتها ويدها خلف ظهرها
عبد السلام: لو واحده فيكم جابت صوت هموت اختكم
رحمه: بخوف انت عايز اى وازاى دخلت هنا
عبدالسلام: انا كنت فى الحوش ولما دخلوا هنا فتشوا فى الاوض استغليت الفرصه ودخلت هنا بس الظابط طلع محترم ومرديش يفتش دولاب البنات
رحاب: ببكاء عمى سلم نفسك وكدا محدش هيقدر ياذيك وقولهم دفاع عن النفس
رحمه: بقلق وخوف سيبنا فى حلنا بقا ياعمى احنا تعبنا منك واحنا شيلين ذنب مش ذنبنا
عبدالسلام: بس بس مش عايز اسمع صوت انا جيت هنا عشان اخد حاجه وامشي حدفيكم يروح ينادى لابوكم لو فى خيانه هطير رقبتها
رحمه: طيب طيب بس ابعد السكينه
عبدالسلام: بجديه روحي نادى لابوكى لوفكرت تخونى هتصلى عليها الفجر
اسرعت رحمه الى الخارج لتنادى على ابوها وبعد دقائق معدوده
حسين: بصدمه انت ايه اللى بتعمله دا انت وصلت معاك لكدا
فاطمه: وهى تلطم عايز تموت بنت اخوك
عبدالسلام: انا مش عايز كلام كتير انا عايز فلوس ومش هتشفونى تانى
حسين: فلوس! فلوس اى دلوقتى؟ وانت ازاى هربت من الحكومه
عبدالسلام: المهم عايز فلوس بدل ما تصلى علي بتك الفجر
فاطمه : يحزنك يا فاطمه يا ميلت بختى اديلوا يا خويا اللى هو عايزة خليه يمشي من هنا
حسين: سيب اابت وانا هديك اللى عيزة
عبدالسلام: الفلوس الاول
بقلمى زهره الجبل
ولاء: بغيظ محدش يديله حاجه ومش هيقدر يعمل حاجه
وشد على يدها الى الوراء فتالمت ولاء
حسين: عايز اى اخلص
عبدالسلام: ٢٠٠الف جنيه
حسين: بزهول وانا اجيبلك المبلغ دا من فين دلوقتى
عبدالسلام: وبكرة زيهم
حسين: بزهول انت اكيد اتجننت انا اجيبلك الفلوس دى كلها من فين
عبدالسلام: اتصرف والا هخلص عليكم واحد واحدة
حسين: اللى فى البيت ميعدوش العشرين الف
عبدالسلام: اتصرف اخلص الوقت بيعدى وبعدين مش هتشوفوا وشي ولا عايز اشوفكم
حسين: بقولك مش معايا المبلغ ده
عبدالسلام: وبتفكير خلاص جمعلى كل الدهب اللى فى البيت
فاطمه: حاضر ياخويا بس سيب البت
عبدالسلام: اخلصوا خلينا نخلص
احضرت فاطمه دهبها ودهب بناتها
فاطمه: اهو كل اللى عندنا
عبدالسلام: متاكده مفيش حاجه تانى
فاطمه: بخوف والنبى ياخويا مافى ولا حاجه تانى دا كل اللى عندينا
عبدالسلام: انا هطلع من حوش البهايم لو واحد فيكم اتكلم ولا جاب نفس هقطع رقبتها
حسين: انت مش خدت اللى عايزة سيب البت
عبدالسلام: بلؤم لا اسيبها اى فاكرنى اهبل وعبيط هسيبها لما اخرج من الباب بتاع الحوش ولو سمعت صوت هخلص عليها
ومازال عبدالسلام ممسك بيد ولاء وهى تمشي امامه وهو يمسكها من يدها التى خلف
(داخل شقه يوسف)
يوسف: بزهول وغضب اميرة تتحدانى اميرة متسمعش كلامى
دى قطه مغمضه لما تفتح تفتح عليا طيب يا اميرة والله شكلك هتشوفى الوش التانى
واسرع الى الخارج وفتح البال بكل قوته وعندما فتح الباب وجدها واقفه امامه ادار وجهه الى الناحيه التانيه يحاول امتصاص غضبه
يوسف: بنظرات كلها شر مكان من الاول
اميرة: بتحدى دخلنى الاول ونتكلم جوة
يوسف: ادخلى عشان الفضايح يقولوا عليا مش عارف احكم مراتى
قلبها كاد ان يقتلع من الفرحه حين انطق يوسف كلمه مراتى
دخلت اميرة واغلق يوسف االباب
اميرة: احم انا جيت مش خفت من تهديدك ولا عشان بحبك وبخاف على زعلك انا جيت عشان مش هاخد رحتى وعمر موجود
يوسف: ببتسامه مش خفت!
اسمها مخفتش انتى بتحسسينى لسه بتتعلمى الكلام من جديد
اميرة: تقصد اى انى مبعرفش اتكلم
يوسف: اقصد ركزى فى مذاكرتك الامتحان فاضل عليه كام يوم بلاش نضيع تعب السنين على الفاضى
اميره: بتحدى وهى رافعه راسها الى الاعلى
كلها كام شهر ويقولولى يا دكتورة اميرة
يوسف: يا واد يا واثق من نفسك انت
اميرة: وهى سعيدة لضحك يوسف وهزارة معها اى واد دى ليه شايفنى بشنب
يوسف: شايفك. اسكتى مش عايز اقولك شيفك ازاى
ونظر اليها نظرات كلها لؤم وقد ادركت اميرة نواياه الخبيثه
اميرة: احم طيب انا بقى هقعد هنا بشروط
يوسف: بتساؤل شروط
اميرة: ايوا شروط هو انت فاكر اللى عدى دا بالساهل كل واحد هينام فى اوضته ومش هنكلم بعض خالص الا للضرورة
وبتفكير ولا حتى للضرورة ماشى يا جو
يوسف: وبضحكه عاليه يعنى بعد اللى قولتيه واخرها جو
طيب اى لزمتها الدلع
اميرة: وكلها ثقه احم مختش بالى
يوسف: واخرتها اى
اميرة: مش قولت كل واحد يروح لحاله
يوسف: بحزن خلصى امتحانات وبعدين نقرر
اميرة: بحزن شديد يعنى احنا ممكن نسيب بعض
يوسف: بعد الامتحانات نقرر
بقلمى زهره الجبل
إرسال تعليق