الحلقة التاسعة عشر
اميرة في بيتنا
اميرة قلبي
محمود: بصدمه انا ليه بتقولى كدا
اميرة: يوسف طلقنى. عشان منال لما عرف قصتها معاك وفاكر اني عارفه من زمان وساكته وممكن كمان فاكر انا شجعتك علي كدا
محمود: بهدوء فهو يعرف مدي حبها ليوسف
لو بيحبك كان اتمسك بيكى
اميرة: يوسف بيحبنى
محمود: انا فهمته القصه وبرضو مفهمش
افهمى انتى كنتى رهان
كنتى مصلحه وخلاص
لما خلصت سابك لو بيحبك كان اتحدى العالم عشانك
انتبهى لمستقبلك وانسيه
باعك فى اول الطريق يبقى خلاص انتى كمان بعيه
هسالك سوال وتردى عليه وبعدين انتى هتفهمى بيحبك ولا لاء يوسف لو قال انا عايز اميرة تفضلى معايا وهى ملهاش ذنب في اللي حصل كان حد فيهم قدر يتكلم كان حد اتكلم
كان حد فيهم قدر عليه
صمت من اميرة صمت وجع والم فمحمود ربما يكون لديه الحق فيما يقول
فلو يوسف ارادها لكان تحدى العالم من اجلها
وضمها الى صدرة انا عايزك قويه اميرة اللى اعرفها قويه وهترجعى احسن من الاول وهتبقى دكتورة وتشرفنا قدام البلد كلها
بقلمى زهره الجبل
اميرة: محاوله الصمود حاضر انا خلاص نسيت وهاخد بالى من مستقبلى
محمود: ههههههه لا مش بسرعه دى بس عايزك قويه مفيش حاجه تقدر تهزك ولا تكسرك
اميرة: ببتسامه حاضر
محمود: يلا قومى خدى حمام واتوضي وصلى وبعدين تذاكرى
اميرة: حاضر عن اذنك
رحاب: خلاص خلص الاجتماع ندخل ولا لسه
محمود: ادخلوا ياشويه مصايب
ذهبت اميرة الى الحمام
رحمه: باسف كنت قاسي قوى على اميرة
محمود: كدا احسن ليها عشان تنسي بسرعه وتركز فى مستقبلها لو معملتش كدا هتفضل تفكر فيه وتعب السنين هيروح على الفاضى
وانتوا كمان لو فكرت فيه حاولوا تنسوها وتفكروها ان هو باعها في اول الطريق
رحاب: بس كدا صعب عليها قوي
محمود : لو معملناش كدا هتكون خسرت كل حاجه
امتحانها فاضل عليه كام يوم ولازم تجيب مجموعه.
لازم تفكر في مستقبلها وبس
ولاء: كلامك صح يا حوده كدا احسن
محمود: بضيق اى حكايه عمر وعاصم
وقبل ان ترد ولاء
رحاب: بص يا محمود انا هقولك عمر وعاصم طول الوقت هما اللى كانوا بيضايقوا ولاء وهى حاولت تصدهم بس هما جبلات ومش بيحسوا
محمود: وليه محدش قال فيكم
رحاب: عشان مكناش عايزين مشاكل وكمان خوفنا على اميرة والمشاكل اللى كانت ممكن تحصلها
محمود: اللى حصل حصل وكل واحد راح لحاله وبعدين انتوا كنتوا وراه الباب بتصنتوا مش هتبطلوا العاده دى
بقلمى زهره الجبل
(داخل شقه صالح)
عمر: بشخط انتى ازاى تعملى حاجه زى كدا
منال: ببكاء والله ماعملت حاجه هتصدقوا مرات عمكم وتكدبونى
كريمه: امال بتتبلى عليكى مش هتقول حاجه زى كدا غير لما تكون متاكده
منال: ببكاء هي شافتنى واقفه مع محمود على السلم وكان صدفه الفت قصه والله ما حصلت
بقلمى زهره الجبل
كريمه: لو الجران سامعوا حاجه زى كدا هيبقى عار علينا ومش هنعرف نبص في وش حد فيهم
عمر: لازم حد يتكلم مع جليله مش عايزين فضايح
كريمه: انت تسكت خالص انت نسيت اللى قالته عليك انت والشملول التانى
هى دى اخر التربيه فيكم العيله دى محدش يجيب سيرتها تانى واهو اخلصنا منهم
والحمدلله اخوك متمسكش باميرة وطلقها
منال: بصدمه طلقها طيب واميرة ذنبها اى
اميرة لازم ترجع ليوسف
اميرة مينفعش تسيب يوسف
كريمه: انتى تسكتى خالص ومسمعش حسك كفايه اللى هببتيه
منال بحرقه والله ما حصل حاجه
يا ماما اميرة---------
صالح: وقد اتى لينهى الحوار خلاص سيبوها ومحدش يتكلم فى المواضيع دى تانى كفايه فضايح
ادعو جليله تمسك لسانها ومتزعش بينا للناس
كريمه : كلم ابوك يخليها تسكت ومتكلمش في المواضيع دي تاني
صالح: لله الامر من قبل ومن بعد
العيله كلها ربنا يتولاها
ومرت الايام وهم على هذا النحو
منال دائما داخل غرفتها لا تخرج الا للضرورة فلكل ينظر لها نظرات تكاد تقتلها
وعمر يعيش مع جده ولا يذهب الى شقتهم فلا يريد الخوض فى نقاش مع احد سواء عاصم او والديه
وعاصم دائما فى مركزه ولا يذهب الى البيت الا للنوم
ام يوسف فلا احد يعلم حاله سواء عمر الذى يذهب اليه للضرورة عندما يحتاج الى شئ ما
ام عن اميرة تحاول بكل الطرق التركيز فى الدراسه ويعمل جميع اخواتها على نسيانها ليوسف
وجاء يوم الامتحان
كان محمود ينتظر اميرة خارج المدرسه
محمود: بلهفه ها عملتى اى
اميرة: الامتحان كان صعب شويه بس حليت
محمود: الحمدلله انا خوفت تتوترى ومتحليش طالما حليتى يلا اجبلك حاجه من السوبر ماركت اللى هناك دا
اميرة: بضيق لا يا محمود يلا نمشي احسن
محمود: خايفه لحد يشوفك ولا تشوفى حد
اميرة لازم تواجهيه ولازم تبقى قويه لازم فى يوم من الايام هتقابلى حد فيهم قبليه عادى واتكلمى عادى عشان متحسيش ان فى حاجه تقيله على قلبك
بقلمى زهره الجبل
امل قد اتت من بعيد سلام عليكم
محمودواميرة وعليكم السلام
امل: بحزن مش هتسلمى عليا
اميرة: ببتسامه وحضنتها وحشتينى يا بت يا هبله
امل: وانتى كمان هاعملتى اى
اميرة: الحمدلله تمام وانتى
امل: الحمدلله عدى بس كويس منقلتيش المدرسه
اميرة: هى خلاص خلصت السنه ومش فاضل غير الامتحانان وصعب انقل تانى
محمود: طيب اسبكم وهشترى حاجه بسرعه
اميره: ماشي
امل: بعد رحيل محمود
احم اخواتك عاملين اى
اميرة: ببتسامه اخواتى كويسين وجلال كمان كويس
امل: على فكرة مسالتش على حد انا
اميرة: هههه الله مش جلال اخويا برضو
امل: ليه مسالتيش على جو
اميرة،، بحزن انا خلاص نسيتوا
وهو باع في اول الطريق
انا عايزه اركز في مستقبلي وبس
امل: يوسف بيحبك وانتى كمان حاولوا ترجعوا لبعض
وهنا جاء محمود
محمود: يلا يا اميرة عشان تاخرنا
اميرة: ماشي اسيبك بقا يا امل ونتقابل فى الامتحان اللى جاى
بقلمى زهره الجبل
ومرت الايام وانهت اميرة الامتحانات
رحاب: واخيرا خلصتى دا كان كابوس
رحمه: عقبال النتيجه يا ميرو وتشرفى العيله
اميره: انا دايخه ومش قادرة افتح عينى
ولاء: ميرو اهو خلصتى الامتحان وطول الوقت بقولك روحى للدكتور وتاجلى اهو خلصتى
رحاب: توتر امتحانات اول ما هتطلع النتيجه هتبقى زى العفريت من الفرحه
ولاء: لازم تروح تطمن على نفسها انا هقول لمحمود بكرة يوديها
رحاب: خلاص ناموا عشان صدعتونى
فى منتصف الليل
اميرة: بصوت عالي اه اه يا بطنى
استيقظت اخواتها على تالمات امبرة
رحاب: بنعاس فى اى مالك يا اميرة
رحمه: مالك يا اميرة
اميرة: ببكاء وصويت بطنى مش قادرة هتموتنى
اسرعت ولاء ونادت على امها
صنعت لها كوب من النعناع واعطتها مسكن
فاطمه: الصبح بدرى نوديكى للدكتور نطمن حالك مش عاجبنى بقلمى زهره الجبل
(داخل شقه حسن)
داليا: حبيبى افهم الموضوع دا هيبقى سر وللضرورة واهو بنامن لمستقبل العيال
حسن: خليها بعدين خلى الامور تهدى
داليا: بالعكس دلوقتى الكل مشغول ومحدش واخد باله بس حاول تكون واسعه وياريت تكون جنب اهلى
حسن: بتريقه جمب اهلك كدا خربت
داليا: ليه بقى مالهم اهلى
حسن: بتريقه زى الفل يا حبيبتي بس لو حصل واشتريت البيت اللى انتى عيزاه ميكنش جمب حد لا اهلى ولا اهلك
داليا: اهم حاجه يكون واسع وكبير عشان العيال يخدو رحتهم فيه
حسن: ربنا يسهل
(داخل شقه صالح)
صالح،، بشخط انا قولت هترجعى يعنى هترجعى خلص الكلام
منال: ببكاء بعد كل اللى عمله عيزنى ارجع
كريمه: جوزك عرف اللى حصل وقال هياخد العيال يا اما ترجعيله وكتر خيرة ان هو هيرجعك واحد غيرة مكنش وافق
ولا كان طلبك تانى
منال: بحرقه دى هيرجعنى عشان يزلنى وامه واخواته مش هيسبونى فى حالى
بقلمى زهره الجبل
صالح: اللى غلط يتحمل نتيجه غلطه
منال: ببكاء بس انا مغلطش انتوا اللى غلطو لما جبرتونى عليه
كريمه: يا بتى بدل الفضايح قدام الناس لمى عيالك واعقلى وامشى مع جوزك وريحينا
منال: بتفكير وهى تمسح دموعها حاضر هريحكم واسمع الكلام
صالح: الاسبوع اللى جاى حضرى نفسك
وسابهم ومشى
كريمه؛ وهو كله عشان مين عشانك وعشان عيالك
منال: وعشان الفضايح حاضر هريحكم ودخلت غرفتها
نسمه: لو كنتى سمعتى كلامى من الاول مكنتيش وصلتى للمرحله دى
منال: اسمع كلامك كلام اى انتى فرحانه فيا يا نسمه فرحانه فى اختك
نسمه: انتى اللى عملتى فى نفسك كدا خليتى اللى ميسواش يتكلم علينا انا مبقتش اعرف اكلم عيال جليله
بقلمى زهره الجبل
منال: ياه دا انتى مغلوله منى قوى جبتى الكره دا ليا من فين كل دا عشان محمود ما انا فهمتك انك فاهمه غلط بس الظاهر مش عايزة تفهمى
وما صدقتي تشمتي فيا
امل: خلاص بقا انا زهقت من المواضيع دى
منال: فعلا كفايه كدا
بقلمى زهره الجبل
عياده الدكتوره صفاء المحمدى
الدكتورة: احكيلى اى بيوجعك وفين
اميرة: بطنى وكل ما اكل حاجه ارجعها
فاطمه: يا حضره الدكتورة بقالها مدة الدورة الشهريه مش بتجيها
الدكتورة: انتى متعوده على كدا ولا دى اول مرة
اميرة: وقت الامتحانات بس المرة دى حاسه طولت والتعب زايد شويه
الدكتورة: طيب اتفضلى نكشف ونشوف الحل بعدين
بعد حوالى خمس دقائق
الدكتورة: بتردد انتى فى سنه كام وعندك كام سنه
اميرة: مخلصه امتحانات ثانويه عامه من يومين
فاطمه: طمنينى يا دكتورة
الدكتورة: بتردد انتى متجوزة
فاطمه: مطلقه يا دكتوره منهم لله غدرو بيها
اميرة: بشخط الله ماما
بقلمى زهره الجبل
الدكتورة: بس انتى لسه صغيرة امتى اجوزتى وامتى لحقتى تطلقى
اميرة: بحزن نصيب
الدكتورة: عموما يمكن اللى هقوله يكون خير انتى حامل اهو يمكن يصلح اللى بينكم
حاله زهول من فاطمه واميرة
فاطمه: وهى تلطم يالهوى يا حزنك فاطمه اهو دى اللى كان ناقص
بقلمى زهره الجبل
اميرة: بدهشه وزهول انتى متاكده من اللى حضرتك بتقوليه
الدكتورة: الظاهر الخبر مفرحكيش
فاطمه: يا بتى احنا ما صدقنا خلصنا منهم
الدكتورة: يمكن يكون خير عموما هكتبلك التحليل دى ولازم تعمليها ضرورى وتجبيها فى اقرب وقت
فاطمه: بحزن حاضر يا بنتى
خرجت اميرة و كلها دهشه وزهول ولم تصدق ماسمعت ياترى ما هذا القدر وما هذا النصيب تحاول نسيان يوسف بكل طاقتها واتت اليها روح تذكرها به كل ثانيه فى حياتها
فى منزل حسين
رحاب: باسف اى القدر دا
دا احنا ما صدقنا خلصنا منهم
رحمه: والعمل اى
ولاء: تنزله
فاطمه: يا حزنى دى جريمه انتى عايزه ربنا يغضب علينا
محمود: بحزن الطفل هيتربى معانا يعنى احنا مش هنقدر نربيه
جلال: بس دى هتبقى وصله بينا وبين عيله صالح
محمود: هما كدا كدا باعو يبقى خلاص ملهمش حاجه عندينا
بقلمى زهره الجبل
(داخل شقه صالح)
داخل غرفه بنات صالح
اميرة الصغيرة: ببراءة ماما اثحى(اصحى)
انا حيزة اتل(انا عايزة اكل)
ماما يوه وذهبت الى سرير امل
امل قولى ماما تاتلنى(تاكلنى)دومى يا خالتو (قومى يا خالتو)
امل: بنعاس روحى عند امك وسبينى انام
اميرة الصغيرة: مس بدوم معاى دومى قوليلها(مش بتقوم معايا قومى قوليلها)
امل: بنعاس منال اصحى شوفى عيالك
نسمه: يووه اسكتوا مش عارفه انام
امل: اوووف قامت امل وكلها غضب قومى يا منال. منال
وجدت امل منال كلها عرق ولا تجيب عليها
امل بزهول وقلق منال اصحى وبصوت عالي منال قومى نسمه قومى شوفى منال مالها كل جسمها عرق ومش بترد
قامت نسمه بفزع مالها وجدتها كلها عرق وجسدها يكاد ان يكون توقف عن سريان الدم بداخله
اسرعت امل الى والدها وامها
صالح: بقلق منال اصحى
كريمه: البت مالها وشها اصفر كدا ليه
بقلمى زهره الجبل
امل: بخوف وقلق وزهول اى علبه الدوا دى
صالح: بتهتهه دا دا منوم هو اخدت منه
امل: ببكاء العلبه فاضيه هى خدتها كلها ولا اى
كريمه: وهى تلطم البت موتت نفسها يا مرك يا كريمه ليه بس يابتى ليه
صالح: اخرج الهاتف وطلب الاسعاف وكانت يده ترتعشان وهو يطلب الرقم
اسرعت امل الى شقه يوسف
امل: ببكاء وخوف الحق منال بتموت انتحرت
يوسف: انتى بتقولى ايه
امل: ببكاء منال بتموت
اسرع يوسف بكرسيه الى شقه والديه وجد جسدها يتصبب عرقا ولون جسدها شاحب اسرع الى شقته واحضر فى يده دواء وحاول ان تشربه وجعلها ترجع كل الذى فى بطنها ولكن ما زال جسدها يتصبب عرقا ولونها شاحب
اتت سياره الاسعاف ونقلتها الى المستشفى
بقلمى زهره الجبل
إرسال تعليق