رواية قدر و صبا الفصل العاشر والحادى عشر والثاني عشر بقلم الكاتبه سميه رشاد حصريه وجديده على مدونة النجم المتوهج
رواية قدر و صبا البارت العاشر والحادى عشر والثاني عشر
رواية قدر و صبا الحلقه العاشر والحادى عشر والثاني عشر
رواية قدر و صبا الجزء العاشر والحادى عشر والثاني عشر
رواية قدر و صبا الفصل العاشر والحادى عشر والثاني عشر بقلم الكاتبه سميه رشاد حصريه وجديده على مدونة النجم المتوهج
12/11/10
الفصل العاشر
أول حاجه لو لسه مصلتيش قومى صلى الاول وبعد كدا اقرأى الروايه مش هتطير
وصلنا المره اللى فاتت اما يوسف دخل على مصعب وقاله انا عايز اتجوز اختك
مصعب باستغراب:فى ايه يلا انت اهبل انت عارف أختى منين اصلا
يوسف بتوتر:ما انا شوفتها اما كنت قاعد عندك
مصعب :اه وانت كنت جاى تبص على أهل بيتى بقا
يوسف بخجل وحزن:انا عمري ما اعمل كدا يا صاحبى وانت عارف كدا شويه أنا شوفتها ساعتها غصب عنى مكانش قصدي ابص عليها لو أنت مش موافق خلاص أنا اسف
مصعب : ايه يا عم انت هتزعل مكانش قصدي بس اتعصبت بس وبعدين هو فى حد يطلب حد كدا
يوسف:اه ما انا من ساعه ما شوفتها وأنا بفكر فى منظرها وهيا واقع عليها العصير
مصعب بعصبيه : طب لاحظ انك بتتكلم عن أختى عشان مبوظش ليك وشك
يوسف :مش قصدي يا عم والله المهم اكيد انت موافق صح انتو هتلاقوا زيي فين😎
مصعب :هو انت متعرفش
يوسف :معرفش ايه
مصعب:مينفعش نجوز الهبل لبعض كدا هيبقى عملنا مصيبه
يوسف ببلاهه:الله هيا هبله زيى بص انا هاجى معاك أخطبها بقا يلا
مصعب:ما تعقل يلا فى ايه هيا ملهاش أب تخطبها منه
يوسف :خلاص قول انت ليهم فى البيت شوف رأيهم ايه
مصعب :ماشى يا خويا انا ناقص تبقى جوز أختى كمان
يوسف:يا عم اقعد انت تطول
مصعب:طب قوم امشى بقا من هنا عشان مقولش ليك مفيش جواز
يوسف :وعلى ايه بس استنى عمار كان جاى ورايا عشان يتكلم معاك فى الصفقه الجديده
مصعب :ليه هو فى حاجه ولا ايه
يوسف :والله ما اعرف استنى اهو جه هو
السكرتيره بدلع:الأستاذ عمار بره يا فندم
مصعب :خليه يدخل
يوسف:هيا البت دي بتتكلم كدا ليه دي هتجيب لى السكر
مصعب:والله ما اعرف أنا عايز اغيرها بس المشكله انها شغلها كويس
عمار :هيا مين دي
يوسف :السكرتيره بتاعته يا اخويا
عمار :اه والله دي بت عايزه ازاله
مصعب:المهم فى مشكله فى الصفقه ولا ايه
عمار :لا ابدا بس
نسيبهم بقا يكملوا شغلهم ونروح عند صبا وضحى
أصبحت الساعه الواحده وانتهت المحاضره الاولى
صبا:يلا بسرعه نلحق نروح نصلى الظهر قبل ما الدكتوره تدخل
ضحى:اه يلا
بعد انتهائهما من صلاتهما دخلوا الى المدرج وكانت المحاضره لم تبدأ بعد
صبا:دا الدكتوره لسه مدخلتش
ضحى:هيا مبتدخلش الا الساعه واحده ونص وتخرج اتنين ونص
صبا:اه فعلا اومال ساره فين جينا متاخرين النهارده مشوفنهاش
ضحى :هناك اهى جايه علينا
ساره:السلام عليكم
صبا:وعليكم السلام بسم الله ما شاء الله الحجاب جميل عليكى دا حلاكى اكتر والله ربنا يثبتك يارب
ساره بابتسامه:بجد انا كمان حاسه براحه كبيره جدا من أول ما لبسته كدا
ضحى:ربنا يثبتنا يارب
ساره وصبا:آمين
ضحى:يلا الدكتوره دخلت
فى الفيلا
كانت فجر جالسه تتحدث مع عثمان وصفيه
عثمان:اومال أحمد فين
فجر :كان قاعد على الفون فوق
عثمان:هو لسه بيروح يسهر
فجر:لا الحمد لله بقاله كام يوم مش بيروح
عثمان :اومال مش بيروح يشتغل مع أخوه ليه هو هيفضل كدا لحد امتى
فجر:والله دايما بنتخانق عشان كدا
صفيه :ربنا يهديه يارب وانتو لسه مفيش حاجه جايه فى الطريق كدا ولا حاجه
فجر بحزن تردد:لسه خير ان شاء الله
صفيه :ان شاء الله خير ربنا يرزقكوا يارب
فجر:هطلع اشوف احمد بقا
صفيه:ماشى اطلعى يا حبيبتى
صعدت فجر إلى الأعلى ووجدته جالسا يتصفح حسابه على الانترنت
فجر :منزلتش تقعد معانا تحت ليه
أحمد دون ان يعطى لها اهتمام:عادي
فجر :ممكن تسيب الفون دا وتركز معايا شويه
احمد:يوووووه شكلك طالعه من تحت ناويه خناقه نعم فى ايه
فجر:فى ايه يا أحمد انت بتكلمنى كدا ليه زي ما يكون مش طايقنى فى ايه انت ليه بقيت كدا ليه مش عايز تتكلم معايا بس عارف انا اللى غلطانه انى جايه اقعد معاك وقامت لتتوجه إلى الأسفل مره ثانيه
أحمد :اوووف استنى يا فجر
فجر:اما تكون عايز تقعد معايا بجد مش عشان تراضينى أبقى استنى
احمد:ياربى بتحب النكد مووت اما انزل اقعد معاهم
فى كليه التربيه
ضحى :يلا يا صبا اصل أبيه اتصل بيقول انه واقف برا
صبا:طب ثوانى هظبط النقاب بس خدي امسكى الجوانتى على ما اظبطه
قامت صبا بتعديل نقابها ثم قالت :يلا يا ضحى
خرجت الفتاتان من الجامعه
صبا:اركبى انتى ادام يا ضحى بالله عليكى
ضحى:مليش دعوه اقعدي انتى زي الاول
صبا:معرفش بس ليه مش بيخلينا نقعد ورا وخلاص
ضحى :يلا بقا
صعدت صبا إلى الامام وضحى فى الخلف
نظر مصعب لصبا باستغراب ثم
قال :ما هو لا نعمل الحاجه كامله يا منعملهاش مش نمشى على سطر ونسيب سطر
صبا:انت بتكلمنى انا
مصعب :اه هو حد قالك انى احول
صبا:طب قصدك على ايه مش فاهمه
مصعب:انتى مش كنتى لابسه جوانتى الصبح راح فين هو انتى بتدخلى بحاجه و تخرجى بحاجه
صبا:ايه دا والله نسيت البسه مش عارفه ازاى كان معايا هو فين مش فاكره قلعته امتى اصلا
ضحى:اهو يا صبا معايا
أخذته صبا منها وشرعت فى ارتدائه
مصعب:ادام انتى اللى صعبتيها على نفسك من الاول يبقى متتكررش تانى
صبا:ماشى بس انا نسيت على فكره مكانش قصدي وبعدين انت بتعلق لى على كل حاجه ليه لازم تنتقدنى وخلاص
مصعب:وانا هعلق معاكى ليه انتى متهمنيش اصلا
صبا بغيظ:احسن بردوا
فى تلك الأثناء دق هاتف مصعب
مصعب:ايه يا أحمد فى ايه
ثم استمع للطرف الآخر فغضب مره واحده قائلا:لا مش رايح حته هو انا هخاف منه ولا ايه أنا جايبها وجاى فى الطريق وهنشوف هياخدها ازاى سلام
صبا بخوف:هو فى ايه
مصعب نظر إليها بعصبيه:وانتى خايفه من ايه انتى كمان هو انتى مع اختك
صبا بخوف اكبر:هو انت بتتكلم عنى صح
مصعب وهو يهدأ نفسه :قلت لك متخافيش ادام انا معاكى متخافيش اومال احنا اتجوزنا ليه
صبا:هو فى ايه طيب
مصعب: جدك هناك فى الفيلا عمال يزعق ومفكرهم مخبيينك وباين مش عارف أننا اتجوزنا
صبا:يعنى ممكن ياخدنى
مصعب:قلت لك متخافيش محدش هيقدر ياخدك
فى الفيلا
صالح:هيا فين انا هاخدها يعنى هاخدها انا هوديكو فى داهيه لازم اخد حفيدتى من هنا
عثمان :قلت لك هيا مش هنا هيا فى الجامعه ولو سمحت اتكلم باحترام انا عامل احترام لسنك
صالح:انا هاخد حفيدتى من هنا ومحدش هيقدر يوقفنى
جاء مصعب من الخارج قائلا:انا هوقفك يا صالح بيه ومش هتقدر تاخدها
صالح باستهزاء:وبأى صفه انت هتوقفنى دي حفيدتى
مصعب:انا اكتر واحد ليا حق فيها صبا مراتى
صالح بصدمه:نعم انت كداب مستحيييل
مصعب:هو ايه اللى مستحيل تحب اوريلك القسيمه
صالح لصفيه :عملتيها يا صفيه وجوزتيها من ورايا انتى ايه حيه ربنا ياخدك يا شيخه
بكت صفيه بسبب كلماته ولم ترد عليه
صبا بدموع:لو سمحت يا جدو مسمحش ليك تكلم أمى بالطريقه دي وهيا ليها الحق الكامل انى افضل معاها
صالح بجنيه لم تظهر لسواها:صبا حبيبتى تعالى معايا انا بحبك اكتر من اى حد أمك دي ماشيه ورا اخوها متسمعيش كلامها هما كرهوكى فيا
صبا:محدش كرهني فيك غير اللى كنت بتعمله مع امى وانا صغيره عمري ما انسى المعاملة اللى كنت بتعاملها بيها ولا الكلام اللى كنت بتقوله ليها اما كان بنيجى عندك
صالح:بس انا بحبك اكتر من اى حد انتى نسخه من ابنى اللى اتحرمت منه فى عز شبابه
صبا:انت عايزنى عشان شبهه بس عشان بعوضك عنه وانا مش هبعد عنك انا هفضل اجى ازورك دي صلة رحم ربنا امرنى بيها بس مش اجى أعيش معاك أمى محتجانى اكتر منك
صالح :تعالى واتجوزي ابن عمك وعيشي معانا هنفرحك دائما ومش هتحزنى ابدا
صبا:المكان اللى أمى متكونش ليها احترامها فيه مينفعنيش وبعدين حضرتك لسه سامع انى اتجوزت يعنى مينفعش اسيب بيت جوزي خلاص
صالح :يعنى مش هتيجى معايا
صبا:مش هينفع اجى معاك بس أوعدك هاجى أزورك كل فتره
صالح بشر:انا عارف انك اتجوزتيه عشان متجيش معايا بس انا مش هسيبك ليهم وهاخدك
وتركهم وخرج من الفيلا وظلت صبا تبكى ثم صعدت إلى حجرتها
عثمان :لازم ناخد بالنا عشان شكله مش ناوي يسكت
مصعب :عندك حق بس انا مش هسمح له يقرب منها متخافيش يا عمتو
صفيه بدموع:وانا واثقه فيك يا حبيبى
فى غرفة صبا دخلت عليها فجر وضحى لكى يقوموا بتهدأتها
ضحى: خلاص يا صبا كل حاجه هتتحل ان شاء الله
صبا:انا مش عارفه ليه كدا والله انا بحب جدو بس هو كان بيهين أمى وانا مقدرش اقعد فى مكان كدا ما انا ممكن اروح ليه زي ما كنت بروح لعمتو سميه بس هو عايزنى اقعد معاه على طول
فجر:خلاص يا حبيبتى هدي نفسك بس وقومى صلى وادعى لربنا وإن شاء الله ربنا هيحلها من عنده
انا هروح اشوف احمد كان بيسأل على برشام صداع واجى تانى خليكى معاها يا ضحى
ضحى:حاضر
خرجت فجر وتوجهت الى غرفتها فوجدت احمد جالسا وعلى وجهه علامات الغضب
فجر:فى ايه يا أحمد لقيت البرشام
احمد رافعا يده :ايه دا يا فجر
فجر بصدمه وتوتر :د دا دا برشام
احمد :بتاخدي برشام منع الحمل يا فجر مش عايزه تخلفى منى وانا اللى كنت بقعد اقولك نفسى اجيب طفل منك اييييه مكنتش بصعب عليكى
فجر :ما هو ما
احمد :ولا كلمه اخرسييييى مش عايزانى ومش عايزه تخلفى منى ماشى ثم نظر إليها بجمود
قائلا:انتى طالق يا فجر
فى غرفة صبا
كانت جالسه تبكى وضحى تتحدث معها حتى دق الباب فقالت ضحى:ادخلى يا فجر
فدخل مصعب قائلا:مينفعش انا
ضحى:أبيه اتفضل يا أبيه
مصعب نظر إلى صبا وقال لضحى:ممكن تسيبينا لوحدنا شويه يا ضحى
ضحى:حاضر
وخرجت وأغلقت الباب خلفها
قدر الصبا
الفصل الحادي عشر
وصلنا المره اللى فاتت اما مصعب راح لصبا حجرتها بعد ما جدها مشى وأحمد طلق فجر
قامت ضحى وأغلقت الباب خلفها
نظر مصعب إلى صبا وجدها تبكى
مصعب:ممكن اعرف ليه العياط دا كله مش قلت لك خلاص متخافيش مش هيقدر ياخدك
صبا :نظرت له بدموع ثم نظرت امامها مره اخري فتنهد وجلس مصعب بجوارها
مصعب:انا عارف ايه اللى مضايقك وعارف ان انتى بتفكري فى الموضوع بطريقه غير اللى احنا بنفكر بيها وبتقولى ان لو كان باباكى عايش مكانش جدك عمل كدا ولا كنتى انجبرتى تتجوزينى
نظرت له صبا باستغراب فهى لم تتوقع أن يعلم ما تفكر فيه
مصعب:متستغربيش ومتنسيش انى كنت بعملك اللى كنتى عايزاه قبل ما بتطلبيه وان انا اللى مربيكى
بس مش انتى اللى تفكري بالطريقه دي انتى مؤمنه بربنا وعارفه ان دا قضاء من عنده ومينفعش نعترض عليه وربنا ليه حكمه فى كدا باباكى
دا شهيد عارفه يعنى ايه شهاده وعارفه كام واحد بيتمناها
صبا بدموع :فعلا دا قضاء وقدر بس دا المفروض جدو يعنى حمايتى وسندي مش اتجوز عشان احمى نفسى منه
مصعب:هو كدا تفكيره كدا للاسف جدك متملك جدا عايز اى حاجه عايزها تكون عنده حتى لو كانت الحاجه دي بشر وليه رأى ومشاعر قومى يلا صلى زي ما بتعملى على طول وادعى ربنا يفك كربك
صبا وهى تمسح دموعها:حاضر هقوم اهو
مصعب :ومتبكيش تانى عشان مفيش حاجه تستاهل وقبل جبينها وخرج من غرفتها
صبا بذهول:ايه ما هو عمل ايه دا حراام لا حرام ايه بس دا جوزي صحيح لا بس بردو انا اتكسفت
ثم سمعت صوت هاتفها معلنا عن وصول رساله وجدتها من مصعب بها:قومى اعملى فنجان قهوه ليا ومتفكريش كتير انتى أما صدقتى ولا ايه
صبا بغيظ:مستفز وبارد
وجدت رساله اخري:قومى يلا اعملى انتى حره أنا جوزك هيبقى حرام عليكى لو مش سمعتى كلامى
صبا بغيظ:استغلالى بيستغل انى مقدرش ارفض ايه دا شايفنى عماله اعيط بيقول اعملى قهوه رخم قوي
فى غرفة فجر وأحمد
فجر بصدمه جلست على السرير وقالت بوجع : انت قلت ايه يا أحمد انت طلقتنى
ثم صرخت فيه :انت طلقتنى لييييه عشان مش عايزه أخلف دلوقتى حتى من غير ما تسألنى ليه ولا تدور لى على مبرر واحد يخلينى اعمل كدا
أحمد بعصبيه :مفيش مبرر يخليكى تعملى كدا دا حقى المفروض تشاركيني فيه
فجر بعياط:مفيش مبرر لا فى مش واحد بس دا كتير فى انك كنت بتخرج بليل ومتجيش الا وش الفجر الله أعلم بتعمل ايه فى انك مبتصليش اجى اقول لابنى يصلى يقولى لا ما بابا مش بيصلى فى انك مبتشتغلش أخلف عيل يكون ابوك واخوك اللى بيصرفوا عليه فى انك مستهتر ومش بتفكر قبل ما تتصرف واى غلطه ممكن تضيعنا انت عارف انا من أسبوع بطلت البرشام دا عشانك يوم ما بطلت تروح مع صحابك قلت هو ابتدي يتغير بس انت مسمعتنيش
أحمد :بس مي
فجر قاطعته:بس خلاص زي ما انت مسمعتنيش انا مش هسمعك مش انت ابتديت واتخليت عنى انا كمان هبيع يا أحمد وعمري ما هرجع ليك تانى انا هروح عند صبا وبكره مسافره عند اهلى وتركته وذهبت إلى حجرة صبا
احمد:فجر استنى بس فجر ولكن لم ترد عليه
أحمد لنفسه بعصبيه بعد ما ذهبت:غبى غبى
عند صبا
كانت واقفه فى المطبخ تفعل له القهوه كما طلب منها وتقول كلام غير مفهوم
توجهت إلى غرفته بعدما انتهت من عمل القهوه وطرقت الباب
مصعب :ادخل
صبا بتأفأف فتحت الباب:اتفضل القهوه
مصعب :شيليها
صبا :نعم
مصعب ببرود:بقولك شيليها
أخذتها صبا مره اخري وقالت:اهو شيلتها
مصعب:اديها لى بنفس مش غصب عنك
صبا بعصبيه:صدق انك
مصعب ببرود رافعا حاجبه: انى ايه
صبا بعصبيه :مفيش
ثم ابتسمت ابتسامه غيظ وقالت :اتفضل
مصعب :ماشى حطيها عندك واتفضلى
صبا :اوووووف
وخرجت وتركته
توجهت صبا إلى غرفتها بعصبيه وعندما دخلت وجدت فجر جالسه على سريرها وتبكى بقوه
صبا بخضه :فجر مالك يا حبيبتى ايه اللى حصل بتعيطى ليه
نظرت لها فجر بدموع وقالت:أحمد طلقني يا صبا أحمد طلقنى
شهقت صبا بقوه وقالت:ايييه ليه ايه اللى حصل فى ايه متخوفنيش كدا بالله عليكى
فجر:كل حاجه انتهت يا صبا كل حاجه انتهت
صبا :لا طب اهدي بس وبعد كدا نتكلم
فجر:ممكن تقرأى لى قران صوتك بيريحنى
صبا :حاضر
أخذت صبا المصحف وقرأت سوره يوسف
عندما انتهت من قرائتها هدأت فجر
صبا:ممكن اعرف بقا ايه اللى حصل
فجر :قصت عليها جميع ما حدث وهى تبكى
صبا :طب خلاص اهدي بس يا حبيبتى ما انتى عارفه أبيه أحمد بيتسرع بس زمانه دلوقتى ندمان والله اهدي وكل حاجه هتتحل
فجر:لا يا صبا انا مستحيل ارجع لأحمد تانى بعد ما اتخلى عنى وبعدين مش هتجوز حد تانى انا عشان
ارجع له
صبا :تتجوزي حد تانى عشان ترجعيله مين قالك كدا
فجر :هو مش أما واحده تطلق لازم تتجوز محلل عشان ترجع لجوزها
صبا:لا انتى فاهمه الموضوع غلط بصى يا ستى المرأه لها ثلاث طلقات بعد المره الأولى و التانيه ربنا بيدي الزوجين فرصه يرجعو ممكن يرجعها بمجرد يقول لها رديتك لعصمتى او اى لفظ شبه كدا
بس بشرط متكونش مدة العده خلصت لأن لو خلصت لازم عقد جديد
صبا:هيا العده دي بتكون اد ايه
صبا:بصى يا ستى المطلقه بتكون العده بتاعتها لو كانت حامل لحد ما تولد بدليل قوله تعالى(وأولات الأحمال اجلهن أن يضعن حملهن) أما لو مش حامل فدي بنشوف لو كان زوجها دخل بها بتكون عدتها تلات شهور لو كانت مش بييجى لها الحيض اما لو كانت بييجى لها الحيض فعدتها ثلاث قروء يعنى تلات حيضات أما لو كانت غير مدخول بها يعنى مكتوب كتابها بس مثلا فدي بقى ملهاش عده بس لازم ميكونش حصل بينهم خلوه شرعيه يعنى ميتقفلش عليهم باب لوحدهم بحيث يتمكن زوجها من جماعها ان اراد عشان لو حصل خلوه هيكون ليها عده
فجر : يعنى احنا لينا فرصه ثلاث قروء
صبا:اه ربنا قال(والمطلقات يتربصن بأنفسهم ثلاثه قروء)
فجر :بس بردوا مش هرجع له هو غلط فى حقى
صبا:بصى يا فجر هو غلط اه وانتى غلطتى بردوا انك خبيتى عليه لان دي حاجه من حقكوا انتوا الاتنين مش من حقك انتى بس عشان متقوليش ليه حتى لو كان عندك اسباب بس بردوا انتى غلطانه
فجر:يعنى ارجع له بعد ما طلقنى بكل سهوله كدا
صبا:ممكن تقعدي فتره تعاقبيه زي ما انتى عايزه بس يكون بحدود مش تتجاوزي حدودك معاه لانه زوجك بردوا
فجر:بس انا لازم اروح بكره عند أهلى مينفعش أفضل هنا
صبا:مين قالك كدا
فجر:مين قالى ايه بقولك طلقنى هقعد ازاى
صبا:يا بنتى انتى طلقتك رجعيه يعنى يعتبر متزوجه مع وقف التنفيذ ليكى ان انتى تقعدي معاه فى نفس البيت عادي وتلبسى اللى انتى عايزاه وتتكلمى معاه كل حاجه بس مينفعش يلمسك الا اما يرجعك ليه
فجر: يا سلام يعنى المطلقه بتقعد فى بيت زوجها
صبا:اه دي المطلقة طلاق رجعى اما المطلقه طلاق بائن يعنى اللى بعد الطلقه التالته او بعد ما عدتها تخلص مينفعش ليها كدا
فجر ببرائه:طب والله لاقعد ومش همشى الا بعد ما العده تكون خلصت عشان أطلع عينه بس عشان يحرم يعمل كدا تانى بس انا بحبه مقدرش ابعد عنه مهما عمل
صبا:هههههه ابقى قابلينى لو مشيتى هه
فجر:هههه صحيح اومال أختى اما جوزها مات قعدت أربع شهور وعشر ايام ليه
صبا :ما بصى اللى انا قلته ليكى دا كله المطلقه اما الارمله دي بكره هقولها ليكى عشان متتلغبطيش
فجر :ماشى
فى هذا الوقت دخلت ضحى عليهم
ضحى:يا نهاري عليكوا صاحيين لحد الوقتى تتكلموا من غيري
فجر:تعالى يا حبيبتى
صبا:انتى كنتى فين منمتيش ليه
ضحى:كنت بشرب لقيتك خارجه من أوضة أبيه مصعب كنتى بتعملى ايه يا بت فى أوضة اخويا دلوقتى
صبا بغيظ: متفكرنيش دا انا على اخري من اخوكى والله
ضحى:ههه ليه ايه اللى حصل
صبا:قصت عليهم ما حدث
ضحى:هههههههههه على فكره والله بيعمل كدا عشان كنتى زعلانه انا فاهماه
صبا:ما انا عارفه والله بس استفزنى
ضحى :الله كنت نفسى اتفرج
صبا:تتفرجى على ايه هو احنا تليفزيون هههه
ضحى:احلى والله يلا هروح انام بقى مش هتروحى تنامى يا فجر
فجر بتوتر:لا انا هنام مع صبا النهارده
ضحى بتفهم فهى اعتقدت أن بينها وبين أحمد مشكله:ماشى انا هروح أنا تصبحوا على خير
صبا :وانتى من أهل الجنه
صبا :يلا هقوم اصلى قومى صلى انتى كمان قيام وادعى ربنا يفك كربك
فجر:ماشى
قدر الصبا
الفصل الثاني عشر
فى الصباح
كان أحمد جالسا فى غرفته يتذكر ما حدث بينه وبين فجر فهو لم يذق النوم طوال الليل يتذكر حديثها ودموعها وتلك الكلمه التى لفظها والتى ستكون سبب فى فراقهم
أحمد وهو يتفحص صورة فجر:انا السبب فى بعدك عنى وفعلا انا إنسان مستهتر بس أوعدك انى هتغير لسه ماعداش ساعات على بعدك عنى بالرغم من انك فى نفس البيت بس مش قادر بس هتحدي نفسى عشانك وأكون زي ما انتى كنتى عايزه
فى غرفة صبا
كانت فجر جالسه تقرأ فى كتاب الله فهى أيضا لم تذق النوم طوال الليل
صبا:ايه يا فجر لسه منمتيش دا الساعه بقت تمانيه الصبح
فجر:مش جايلى نوم مش عارفه انام خالص
صبا :طب تعالى نتوضى ونصلى الضحى عشان ننزل نفطر تحت معاهم
فجر بدموع:لا مش عايزه انزل مش عايزه أشوفه يا صبا مش عايزه
صبا:لا خليكى قويه كدا وبعدين اصلا هو مش بيصحى دلوقتى ثم تابعت بمرح:اومال فين فجر بتاعة امبارح اللى كانت بتقول هتوريه
فجر بابتسامه حزينه: بس صعب عليا أشوفه دلوقتى يا صبا انا مش عارفه ايه اللى خلانى اسمع كلامك وأفضل هنا انا المفروض اروح عند أهلى
صبا:لا طبعا ايه اللى خلاه مفروض يلا قومى نصلى وننزل واتعاملى عادي مش عايزين نحسس خالو بحاجه عشان ميتعبش وانا هبقى احكى لأبيه مصعب عشان نشوف هنعمل ايه
فجر:ما عمو أكيد هيعرف يا صبا
صبا:لا ان شاء الله مش هيعرف هو مش بيطلع الدور اللى فوق اصلا مش هيعرف انك بتنامى فى الجناح بتاعنا وبعدين بس نمهد له الموضوع
فجر :ماشى
فى الأسفل
كان الجميع جالسا مع استغرابهم من وجود احمد معهم فى هذا الوقت فهو نادرا ان وجد معهم
عثمان:مالك يا أحمد قاعد كدا ليه يا ابنى فى حاجه ولا ايه
أحمد بابتسامه حزن :لا يا بابا مفيش حاجه بس انا قررت اروح الشركه مع مصعب النهارده
عثمان بفرحه :بجد يابنى عايز تروح
أحمد وهو يلوم نفسه على ما كان عليه بعد ان رأى سعادة ابيه:ايوه يا بابا ان شاء الله
عثمان :ربنا يهديك يابنى انت مكانك موجود فى الشركه صح يا مصعب
مصعب بتأكيد :طبعا يا بابا
صفيه :اومال فين فجر يا أحمد
أحمد بتوتر:دا دا هيا راحت عند صبا
صفيه :اها اصل مشوفتهاش وهيا داخله تلاقيها بقا دخلت اما نزلت ثم تابعت :اما اطلع انادي البنات عشان يفطروا معندهمش جامعه النهارده
مصعب :خليكى انتى يا عمتو مرتاحة انا هطلع اناديهم
صفيه :ماشى يا ابنى
فى غرفة صبا
بعد ان انتهت من صلاتها قامت بارتداء ملحفتها وقبل أن ترتدي نقابها طرق الباب
صبا :مين
مصعب :انا يا صبا
فنظرت صبا إلى فجر اللى لازالت تصلى ثم قالت :ثوانى
وتوجهت إلى الباب وفتحت فتحه صغيره منه قائله:نعم
مصعب بعصبيه:انتى ازاى بتفتحى من غير نقاب افرضي احمد اللى بيخبط
صبا :هو مش انت اتكلمت وانا عرفت صوتك هو انا يعنى خلاص ولا انت عايز تزعق وخلاص
مصعب ببرود متجاهلا ما قالت : تعالى انزلى عشان تفطري وهاتى فجر وضحى معاكى
صبا بغيظ من تجاهله اياها:ماشى تؤمر بحاجه تانى حضرتك
مصعب ببرود:لا اما اعوز هقولك وتركها وتوجه الى الاسفل
صبا بغيظ بعد ان غادر:كتلة برود متحركه ارحمنى يارب
فجر:مين يا صبا
صبا :دا دا بينادونا عشان نفطر تعالى نعدي على ضحى وننزل
فجر :ماشى يلا
فى الاسفل نزلت الثلاث فتيات بضجه من ضحى فانتبه عليهم الجميع
ضحى :ايه دا أبيه أحمد هنا مش مصدقه عنيا ايه يا فجر جوزك سخن ولا حاجه
فصدمت فجر بوجود أحمد فى هذا الوقت فنظرت له بصدمه فوجدته ينظر اليها باسف وحزن فنزلت دمعه من عينيها لم يلاحظها سواه هو وصبا
صبا وهى تضغط على يدها:فجر خلى عندك قوه وانسى اللى حصل
فجر بهمس :انا عايزه أطلع بسرعه مش قادره انا طالعه وتركت يدها وصعدت الى الأعلى فنظر أحمد باتجاهها بحزن
صبا :استنى بس ولكن لم تستمع إليها
صفيه :ايه دا هيا فجر طلعت تانى ليه يا صبا
كانت صبا فى موقف صعب فى هذه اللحظه فهى لا تستطيع الكذب فقالت:أ أصل هيا تعبانه شويه فطلعت عشان كدا
صفيه :تعبانه مالها هيا فيها ايه يا أحمد
أحمد :مش عارف وخرج وهو يقول لمصعب انا هسبقك على الشركه واما تيجى ابقى ابعت لى عشان اشوف هعمل ايه
صفيه :طب استنى اما تفطر يا ابنى
أحمد :مليش نفس وتوجه الى الخارج
عثمان بعدما ذهب:شكل فى مشكله بينهم ربنا يصلح ليهم الحال
الجميع :يارب
نظر مصعب إلى صبا فوجد هاتفها بيدها فأرسل اليها:اخرجى فى الجنينه بعد الفطار
فنظرت له صبا بعدما قرأتها فأومأ لها بالإيجاب فأومات له
صبا :يا امى انا كنت عايزه اروح لعمتو عشان مروحتش لها بقالى كتير وكانت صفا بتكلمنى الصبح بتقول انها تعبانه
صفيه :تعبانه عندها ايه
صبا :صفا بتقول ان جدو راح عندها وفصل يزعق ويقول أن هيا السبب وهيا عماله تعيط من ساعتها صفيه :يا حول الله يا رب حتى بنته طب ماشى يا حبيبتى ابقى اجى معاكى وأشوفها
صبا بتردد:انا عايزه ابات واجى الجمعه بالليل زي ما كنت بعمل
فنظر لها مصعب بغضب فتجاهلت نظرته ونظرت إلى والدتها
صفيه :ماشى يا حبيبتى اللى انتى عايزاه
هم مصعب بالقيام فقالت صفيه:استنى يا حبيبى خد الشاى بتاعك
مصعب :ابعتيه مع صبا الجنينه
صفيه: حاضر
فنظرت له صبا بتوتر وقالت:انا لسه باكل
مصعب :اما تخلصى اكل
صبا :ما ضحى خلصت اهى
مصعب وهو يخرخ :ما انتى خلصتى انتى كمان بس بتستهبلى
فنظرت له صبا بغيظ وتركت الطعام من يدها
ضحى:احسن ال بتمسكى المعلقه تانى بعد ما كنتى سايباها هههههه
صفيه :خدي يا حبيبتى الشاى وديه لجوزك
صبا بخجل من هذه الكلمه: حاضر
أخذت صبا كوب الشاى وتوجهت إلى الخارج فوجدت مصعب جالسا ويعطيها ظهره
صبا بتوتر:احم احم
مصعب :تعالى
صبا :اتفضل وهمت بالرجوع مره اخري
مصعب :مفيش بيات برا البيت
صبا :نعم
مصعب :زي ما سمعتى
صبا :ليه بقا ان شاء الله
مصعب :انتى ازاى عايزه تروحى وجوز عمتك هناك
صبا :ما ايه يعنى عادي
مصعب :هو ايه اللى عادي هو انتى بتاخدي راحتك اصلا
صبا : اه عادي ما انا بقعد ادامه من غير نقاب
مصعب :نعععم
صبا :عادي ما هو انا وصفا ومروه اخوات فى الرضاعة
مصعب :ماشى هو ماله بقا
صبا :ما هو انا رضعت من عمتو اكتر من خمس رضعات متفرقات مشبعات يبقى هيا وزوجها وابنائها عيلتى من الرضاع بص الرضيع بيبقى ابن المرضعه وفروعها واصولها يعنى أبوها وجدها دول اصولها اما أبنائها واحفادها دول فروعها أصول المرضعه وفروعها دول بقا محرمين على الرضيع اما المرضعه نفسها فروع الرضيع بس اللى محرمين عليها يعنى اولاد الرضيع يبقوا محرمين اما ابوه او جده لا
مصعب :اها بس بردوا مش عايزك تباتى برا البيت
صبا :عمتو تعبانه ولازم اروح اشوفها
مصعب :روحى شوفيها بس مش تباتى
صبا :مينفعش هيا تعبانه عايزه اقعد معاها
مصعب :قلت مش هتباتى خلص الكلام المهم مش بناديكى عشان كدا
صبا بغيظ:اومال فى ايه تانى
مصعب :أحمد وفجر فى ايه بينهم
صبا بحزن: أبيه احمد طلق فجر
مصعب بصدمه :نععععم ليه ايه اللى حصل
فحكت له صبا ما حدث
مصعب :دايما متهور كدا بس الحمد لله انك خليتى فجر تقعد فى البيت
صبا :اها كدا أفضل بس متقولش لأبيه أحمد حاجه لأن هو اصلا شكله متضايق لوحده
مصعب :ماشى مش قايل ليه حاجه بس لازم أكلمه فى الموضوع عشان نلاقى حل للموضوع دا
صبا :ماشى انا هدخل بقا
مصعب ببرود :ادخلى
فى غرفة صبا
كانت فجر جالسه بحزن وتنظر إلى الفراغ
صبا :ايه الجميل زعلان ليه
فجر :مفيش
صبا :والله شكله ندمان وزعلان خالص كان باين عليه
فجر :هو اللى وصلنا لكدا
صبا: انا حكيت لأبيه مصعب على فكره
فجر :وقالك ايه
صبا :قالى لازم أكلمه فى الموضوع
فجر :بس قوليله بردوا مش هرجع له
صبا :متأكده انك هترجعى عشان متأكده انك بتحبيه
فجر :انا مبحبش حد
صبا :لا بتحبيه ولو مكنتيش بتحبيه مكنتيش صبرتى عليه لحد دلوقتى ولا كنتى هتقعدي زعلانه كدا ولا كنتى هترضى تقعدي فى البيت اصلا حتى لو ايه حصل
فجر ببكاء:ايوه بحبه بس هو جرحنى اوي يا صبا جرحنى اوي
صبا :معلش يا حبيبتى بس هو كمان بيحبك والله وبس اهدي اليومين دول وبعد كدا اتكلمى معاه
فجر: مش متكلمه مع حد
صبا :ماشى بس أهدي بس دلوقتى
فجر :ماشى
صبا :هنزل اشوف أمى محتاجه حاجه ولا لا وهاجى
فجر :ماشى يا حبيبتى
غادرت صبا من الغرفه فدق هاتف فجر فى هذه اللحظه فنظرت إلى الرقم بعصبيه واغلقت الخط
فدق الهاتف مره اخري فأغلقت الهاتف تماما وهى تقول :انت اللى اخترت يا أحمد يبقى مترجعش تقول آسف
انتهى البارت
By :Somaya Rashad
إرسال تعليق