الحلقة العشرون
اميرة في بيتنا
اميرة قلبي
(داخل المستشفى)
ينتظرون خارجا فى الاستراحه وكلهم قلق وخوف
عمر: بحزن شديد ليه ليه عملت كدا
كريمه: مكانت زى الفل واكلت العيال وجات صبحت عليا وقالتلى ادعيلى
وببكاء شديد هى كانت بتودعنى يا مرك يا كريمه ليه كل عيالى بختهم مايل
يوسف: ومين قالك كانت زى الفل عمرها مكانت زى الفل منال لو جرالها حاجه انتوا السبب متعلمتوش من المرة الاولى رايحين ترجعوها ليه تانى ليه ليه
بقلمى زهره الجبل
صالح: والدموع تتساقط من عينه
انا كنت بدور على مصلحتها مكنتش عايز حد يمسها بكلمه مش كويسه
يوسف: بغضب فى داهيه كلام الناس يعنى الناس عملت اى لما كانت بتيجى تشتكى من جوزها ولا لما كان يضربها ولا اخواته اللى كانوا بيهنوها عملوا اى الناس لما جابت اخرها وانتحرت ذنبها فى رقبتكم كلكم
وخرج الدكتور والكل اسرع اليه
صالح: بنتى عامله اى
الدكتور: المنوم اللى اخدته مفعوله قوى ولولا الدواء اللى ادتهولها كان سبب لها هبوط حاد فى الدورة الدمويه
بقلمى زهره الجبل
كريمه: وهى تلطم وتبكى ياحزنك يا كريمه يا حزنك يا كريمه يا حزنك يا كريمه
يوسف: يعنى هى كويسه
الدكتور: النبض شغال بس دخلت فى غيبوبه من اثر المنوم
عمر: بقلق هتفوق امتى
الدكتورة: ادعولها وباذن الله خير
صالح: بحزن والدموع تملا عينه
انا السبب انا السبب
عاصم: بحزن كلنا السبب كلنا
كنا قاسيين عليها ومحدش فينا فكر فيها ولا فى اللى بتعانيه
نسمه: وهى تبكى بحرقه كنت قاسيه معاها اووووى انا السبب انا السبب
صالح: ادعولها تكون كويسه ادعولها
كريمه: والله عمرى ما هزعلها تانى بس تقوم
امل: لما تبقى كويسه هنام فى حضنها علطول
وبدات تبكى بحرقه بس هو تقوم
(داخل منزل حسين)
محمود: انت بتقول اى
جلال: بحزن زى ما بقولك
محمود: انت متاكد
بقلمى زهره الجبل
جلال: الدكتورة اللى روحتلها مطمنتلهاش
وديتها عند دكتور معرفه وقال نفس الكلام
رحاب: يعنى نفهم من كدا ان الجنين لازم ينزل ياام اميرة يجرالها حاجه
جلال: والجنين كمل شهرين يعنى كبر والعمليه برضو هتكون صعبه
محمود: يعنى فى الحالتين حالتها خطر
جلال: باسف وحزن
يعنى هنعمل اى دلوقتى
رحاب: وهى دى محتاجه عمل ينزل الجنين
محمود: وقد بدا يفرك فى يده ووجهه اصبح احمر من الغضب
هى ازاى معرفاش نفسها حامل شهرين ومتعرفش ازاى
رحاب: ببكاء وهى هتعرف من فين هى اجوزت وحملت قبل كدا يعنى
بقلمى زهره الجبل
محمود: الحاجات دى اى واحدة بتعرفها لما تتنيل وتجوز
جلال: خلونا فى المهم هنعمل اى فى المصيبه دى
ودا خلاص بقى روح هنموته
محمود: اجهاضه فى الحاله دى حلال طالما فى خطر على حاله الام
وهنا دخلت اميرة فجاءه عليهم
اميرة: بحزن وانا مش هنزله
جلال: انتى هنا من امتي
اميرة: لما سالت ماما عليكم عرفت ان كلكم هنا عند محمود وعرفت طالما كلكم اجتمعتم من غيرى يبقى الموضوع يخصنى وسمعت كل حاجه وطالما الموضوع يخصنى يبقى انا اللي اقرر
جلال: ما انتى قررتى فى الاول واى حصل اجوزتى واهو معاكى مصيبه احنا اللى هنقرر وكفايه قرارات ليكى
رحاب: بحنيه اميرة دا خطر على حياتك مينفعش يقعد فى بطنك
اميرة: ببكاء دى حياتى وانا اللى اقرر اعمل فيها اى محدش يدخل فى حياتى
رحمه: احنا سبناكى فى الاول تقررى وكان قرارك غلط فى غلط
ولاء: ربنا هيحسبك على روحك ودا خطر على روحك يبقى ينزل
وبهدوء مش يمكن يكون خير عشان تبدأى حياه جديده وانتى مش معاكى هم منهم ولاد ستين فى سبعين
اميرة: حياتى دى ملك ربنا ولو عيزنى اموت هموت من غير حاجه كل واحد ليه معاد هيموت فيه ولكل اجلا كتاب
جلال: بصوت عالي وشخط اميرة خلاص كفايه لحد كدا احنا اللى هنقرر ومش عايز اسمع صوتك تانى هينزل يعنى هينزل وخلص الكلام
محمود: بس خلاص محدش يتكلم تانى ونظر الى اميرة فعلا دى حياتك وانتى اللى تقررى محدش هيدخل فى قراراتك
بقلمى زهره الجبل
جلال : بزهول وتعجب. انت بتقول ايه
محمود: نظر الى جلال بغضب وجز على اسنانه
انا قولت هى حياتها وهى اللى تقرر
رحمه: بس يا محمود
محمود: بنظرات غضب انا قولت خلاص
من خلال نظرات محمود فهم الجميع ان محمود قرر شئ ما لايريد البوح به امامها
ومر اسبوع ومنال على حالها لم تفق من غفلتها واميره تدعو الله كل يوم بان يثبت لها الجنين
رحاب: انتى ليه عايزة الجنين
ولاء: انتى لسه بتحبى يوسف
عندما احد يذكر اسمه قلبها يكاد يقتلع من صدرها فهى ليست تحبه بل تعشقه على الرغم من انه فعل معها الكثير والكثير
اميرة: انا حابه اكون ام ويكون عندى طفل
ولاء: بس دا هيفكرك بيوسف دايما
اميره: انا خلاص نسيتو المهم عندى دراستى وابتسمت ونظرت الى بطنها وابنى اللى جاى
رحاب: يابت دا كفايه انه معبركيش وزمانه نساكى خالص
اميرة: بحزن خلاص بقا يا بنات انا اللى بفكر فيه دراستى وابنى
وهنا دقات سريعه على الباب تكاد تخلع الباب من مكانه دقات قويه
فاطمه: بخوف يا ساتر يارب مين دا
بقلمى زهره الجبل
(داخل شقه صالح)
حاله حزن مغيمه على المنزل كله
عاصم: بحزن نحاول نسفرها بره البلد
عمر: انا سالت وكلهم قالوا نفس الكلام برة زى جوة
نسمه: ببكاء هى هتفضل كدا لحد امته
عاصم: بحزن الدكتور بيقول حاله نفسيه وهى اللى مش عايزه تفوق مش حابه الدنيا
كريمه: يعنى بتى هتفضل كدا طول عمرها
عاصم: السبب فى دا كله جليله وبناتها
صالح: السبب احنا
احنا اللى رمناها الرميه السوده دى يمكن جليله مشاركه معانا فى مشكله منال بس احنا السبب الاكبر واحنا اللى سمحنا لجليله تدخل فى حياتنا جليله ملهاش مكان فى وسطينا تانى انا هكلم ابويا يجهز ليهم البيت القديم تقعد فيه هى وعيالها
عاصم: هيقول دول بنات ومينفعش يعيشوا لوحدهم وعيزين راجل
عمر: واحنا نشيل همهم ليه
يبقى جدى وابويا يزرهم
صالح: والناس اتقول اى لما ادخل واخرج على مرات اخويا
بقلمى زهره الجبل
عاصم: يعنى جليله هتقعد طول عمرها تتدخل فى حياتنا
صالح: انا هكلم جدك فى الموضوع ونشوف حل
بقلمى زهره الجبل
نسمه: بهمس الى امل تعالى فى الاوضه فى موضوع مهم عايزه اقولك عليه
امل: موضوع اى دلوقتى
نسمه: وهى تجز على اسنانها تعالى وراى
امل: بيأس حاضر
(داخل منزل حسين)
فتحت فاطمه الباب وهى تدعى ربنا يستر ربنا يستر
جلال: بفرح زغرتى ياام محمود زغرت يا ابو محمود زغرتوا يا اخواه محمود
رحاب: فى اى يا اهبل كسبت الدورى
رحمه: كسبت ورقه اليانصيب
ولا اجوزت من ورانا والمدام حامل
جلال: نظر الى امه على فكرة انتى مربتيش البنات دى كويس
بس ماشي هعديها عشان ميرو
بقلمى زهره الجبل
فاطمة: ما تتكلم علطول فى اى انا قلبى وقف
جلال: اميره نجحت فى الثانويه العامه
وهنا الكل بدا يزغرت ويتنطط ويحضن بعضهم البعض
فاطمه: لولولولولولولولولولولولولى الحمدلله الحمدلله
اميرة: بقلق بس خلاص استنوا ونظرت الى جلال
يعنى اى نجحت ما انا عارفه انى هنجح بس اى اخبار المجموع
جلال: بحزن ونظر الى الارض بس توعدينى متزعليش
بقلمى زهره الجبل
(داخل غرفه محمود)
محمود: بصدمه انتى بتقولى اى
نسمه: وهى تبكى زى ما بقولك حاولت تنتحر وبقالها اكتر من اسبوع فى غيبوبه
محمود: حاله صمت لم يستطيع الرد فهو يحاول تجمع قواه وعقله الذى يصور له انها ممكن تموت بسببه تموت وتتركه كيف وهو عشقها بمعنى الكلمه عشق خجلها وكسوفها والبراءة التى مازالت تتمتع بها عشق حديثها وكلامها
نسمه: محمود انت معاى
محمود: افاق من غفلته اه معاكى مسافه السكه وهكون عندك
اغلق محمود الهاتف وارتد ملابسه بسرعه وحين خروجه من غرفته اصتدم بولاء
بقلمى زهره الجبل
ولاء: بخوف محمود محمود تعالى شوف اميرة اغمى عليها
محمود: بقلق مالها اميرة
ومسكت يده ولاء واسرعت به الى غرفتهم
محمود: اميره اميره مالك
اميرة: وهى تبكى اسال جلال مالى
نظر الى جلال
محمود: بتساؤل فى اى
رحاب: اميرة ظهرت نتيجتها النهارده
محمود: بقلق واى الاخبار
(داخل شقه صالح)
داخل غرفه البنات
امل: بحزن تفتكرى محمود هيعرف يعمل حاجه وليه اتصلتى بيه
نسمه: جبت رقمه من تلفون منال
منال محمود الشخص الوحيد اللى ارتاحت معاه فى الكلام وكانت بتحكى معاه واظن هى كمان معجبه بيه بس هى بتحاول تكدب نفسها وكمان عشان جوزها منه لله لو سمعت صوته ممكن تفوق هى زعلانه منينا احنا ومش عايزة ترد علينا احنا انما ممكن محمود ياثر فيها وتفوق
امل: طيب هو قالك اى
نسمه: كان مصدوم وقالى مسافه السكه
(داخل منزل حسين)
محمود: الله ما تنطق فى اى اميرة عملت اى واى اخبار المجموع
جلال: مش عارف اقولها ازاى
محمود: بقلق اخلص قول
جلال: ونظر الى الارض اميرة مجموعها ٩٩،٥ ومسك خدودها يعنى احلى دكتورة
وهنا بدا الغضب من الكل وانقضوا عليه كالفريسه
جلال: وهو يتالم خلاص خلاص بهزر والله بهزر كفايه خلاص متقول حاجه يا محمود
بقلمى زهره الجبل
محمود: بارتياح وغضب تستاهل اكتر من كدا خلصوا عليه
ونظر الى اميرة وابتسم وحضنها مبروك يا احلى دكتورة ونظر الى اخواته واشطر واحده فيهم
اميرة: بفرح شكرا يا حوده انا كنت هموت من الخوف اول ما قالى متزعليش محستش بنفسى غير وهما بيفوقونى
جلال: وهو يتالم من الضرب طيب خلينى اكمل الكلام
اميرة: انا لسه هسمع الخبر الوحش
جلال: حضنها مبروك يا ميرو وعقبال الدكتوراه
فاطمه: حرام عليك يا والدى وقعت قلبى
جلال: سلامه قلبك يابطوط وقبل يدها
وقد تذكر محمود منال
محمود: بتفكير منال
واسرع الى الخارج
اميرة: مالها منال
جلال: وليه خرج بالطريقه دى اكيد فى حاجه
اميرة: بترد اتصل بيها
بقلمى زهره الجبل
جلال: تانى يا اميرة انسيهم عشان ترتاحى ونرتاح
اميره: اكيد فى حاجه
جلال: لما ييجى محمود نفهم منه اى اللى حصل خلونا مبسوطين وبدوا رقص وغنى وزغاريت وعندما علم حسين قرر دبح عجل
بقلمى زهره الجبل
إرسال تعليق