رواية قدر صبا الفصل الرابع والخامس والسادس بقلم الكاتبه سميه رشاد حصريه وجديده على مدونة النجم المتوهج
رواية قدر صبا البارغ الرابع والخامس والسادس
رواية قدر صبا الجزء الرابع والخامس والسادس
رواية قدر صبا الحلقه الرابعه والخامسه والسادسه
رواية قدر صبا الفصل الرابع والخامس والسادس بقلم الكاتبه سميه رشاد حصريه وجديده على مدونة النجم المتوهج
الفصل الرابع
دخلت ضحى وصبا الى الفيلا فوجدتا عثمان وصفية جالسين فألقتا عليهما السلام
صفيه :تتغدوا دلوقتى يا حبايبى
صبا:هنطلع بس نغير هدومنا هو انتو اتغديتو
صفيه :-لسه يا حبيبتى مستنيين مصعب عشان انتى عارفه مبيحبش يأكل لوحده
ضحى بمرح:-خلاص نأكل احنا ونخلى صبا تستنى اما ابيه مصعب ييجى تتغدي معاه
فضربتها صبا بغيظ قائله:اتلمى يا جزمه
فضحك الجميع عليها
فجاء مصعب فى هذه اللحظه
قائلا:-بتضحكوا على ايه ما تضحكونى معاكوا
ضحى:أصل يا أبيه صبا بتضربنى عشااا
فوضعت صبا يدها على فم ضحى حتى لا تكمل حديثها قائله بهمس:-اسكتى يا ضحى بالله عليكى وهعملك اللى انتى عايزاه
ضحى :واحد كريب كبير
صبا :ماشى والله هجيبلك يلا بقا
ضحى :-ماشى يلا
ثم هتفت عاليا:-مفيش حاجه يا أبيه دا انا كنت بهزر أنا و صبا بس
فهز رأسه بلامبالاه وصعد إلى غرفته
صبا بعدما ذهب :ماشى يا مصيبه طب مش جايبه لك
ضحى :يعنى مش هتجيبى طب يا ابييييه
فوضعت صبا يدها على فمها مره اخري قائله :خلاص خلاص هجيب لك
فى تلك اللحظه رن جرس الباب فذهبت صبا لكى تفتحه فوجدت احمد وفجر قد عادا من سفرهما
فعانقت فجر قائله:-فجر حبيبتى وحشتييينى اوي مقلتوش انكوا جايين ليه
فجر مبادله لها العناق قائله:وانتى كمان وحشاني اوي يا حبيبتى والله
ثم فعلت مع ضحى المثل وسلمت على الباقين
أحمد بضيق مصطنع:-يعنى مفيش الا فجر بس اللى كانت مسافره
فردت صبا بخجل وهى تنظر إلى الأسفل :حمدالله على سلامة حضرتك يا أبيه
أحمد بإبتسامه:الله يسلمك يا صبا
ثم تفاجأ بضحى وهى تحتضنه قائله :حبيبى يا أبيه جبت لى ايه بقا
أحمد بضحك:همك على بطنك بس والمصيبة انه مش بيبان عليكى
ضحى:-متوهش يا أبيه شكلك مجبتش حاجه
فجر:-طبعا جاب لك هو احنا نقدر ننساكى يا قلبى
ضحى:-الله عليكى يا فجر يا مظبطانى
بعدما انتهوا من السلام على الجميع هتفت صفيه قائله:اطلعوا يا حبايبي غيروا على ما أجهز الغدا
فصعد الجميع إلى غرفهم
وبعد القليل من الوقت كانت صبا خارجه من غرفتها وفى نفس الوقت كان مصعب خارجا من غرفته فنظرت صبا أمامها تلقائيا فعندما رأته غضت بصرها على الفور وأكملت طريقها بإرتباك اما مصعب فنظر إليها وأكمل طريقه
عندما نزلت صبا وجدت ضحى جالسه والجميع
فقالت ضحى:ايه دا انتى جايه مع أبيه انتو كنتو فين😃
فخجلت صبا كثيرا اما مصعب فنظر إلى ضحى نظره جعلتها تكف على ماتقول بخوف فبالرغم من حنيته عليها الا انها تهابه كثيرا
بدأ الجميع فى تناول طعامهم فى صمت
وبعد انتهائهم صعدت صبا وضحى وفجر الى الاعلى لكى تريهم ما جلبت لهم
فى الأسفل كان أحمد جالسا مع مصعب
أحمد :ايه يا مصعب الكلام اللى بابا قاله ليا دا
مصعب :هو دا الحل الوحيد يا أحمد عشان نقدر نحميها وللأسف من جدها
أحمد :معرفش الراجل دا ايه فظيع طب انت اتصلت بالمأذون ولا ايه
مصعب: اه بابا اتصل بيه بس طبعا مش هنعرف حد بالموضوع دا عشان بعد كدا ميأثرش عليها
أحمد: امممم
فى الأعلى عند البنات
ضحى:الله يا فجر الدريس دا جميل اوي احلى حاجه انك جبتى لينا زي بعض بس يا خساره صبا مش هتلبس زينا عشان مش بتلبس الا اسود
فجر:صحيح يا صبا انتى مش بتلبسى ألوان ليه هو حرام
صبا:لا مش حرام الفكره بس فى البعد عن الألوان الصاخبة والملفته للنظر لأن ثبت عن أزواج النبى أنهن كن يرتدين الألوان مثل الأحمر والأصفر بس انا بلبس اسود حبا فى اللون بس مش اكتر انا برتاح فيه يعنى ملوش علاقه بحرمانيه
فجر :اها طب ان شاء الله انتى وهما بيكتبوا الكتاب هتلبسى اسود بردوا
ضحى:مين دي والله ابدا عايزاها تنكد على اخويا ولا ايه ان شاء الله بكره مفيش عندنا جامعه هنروح نجيب لها دريس تلبسه تعالى معانا يا فجر انتى زوقك هادي وجميل
صبا:قلت لك يا ضحى مش عايزه
ضحى:صبا افرحى كدا وفرفشى دا هيا مره فى العمر
صبا: بس هيكون فى رجال اللى بيشهدوا على العقد وانا هتكسف ألبس ألوان
ضحى:لا ان شاء الله هنجيب لون غامق ومش هيكون فى اصلا غير أبيه أحمد وممكن يوسف وعمار صحاب أبيه مصعب بس وعلى فكره أبيه مصعب مش هيرضى يخليكى تدخلى جوه عند الرجال وممكن يخرج لك المأذون بره تمضى وخلاص
صبا:خلاص ان شاء الله بكره نبقى نروح
فى المساء فى غرفة احمد وفجر
كانت فجر بيدها بعض الحبوب تتناولها وعندما دخل أحمد فجأه تركت ما بيدها بتوتر
أحمد:ايه دا يا حبيبتى
فجر بتوتر:م مفيش يا حبيبى دا برشام عشان دايخه بس
أحمد بحنان: من السفر بس يا حبيبتى والتعب نامى بس و ارتاحى وإن شاء الله تبقى كويسه
فجر ويراودها الشعور بالذنب تجاهه:ماشى
أنت هتروح الشغل بكره ان شاء الله
أحمد بكسل:لا مش بكره بقى مش مهم
فجر:يا أحمد اومال امتى هتروح انت عارف ان مصعب اليومين دول مش فاضى
أحمد بعدم اقتناع :ماشى هبقى اروح كمان يومين
فجر:مفيش فايده فيك ابدا
أحمد:يوووه هو انتى دايما بتدوري على سبب الخناق
فجر:انا مش عايزه اتخانق بس انا عايزاك تبقى أفضل واحد فى الدنيا
أحمد:ان شاء الله
فجر بيأس:تصبح على يا أحمد
أحمد بزهق:وانت من اهله
فى الصباح
كان الجميع جالسا على الفطار فنظر مصعب بإستغراب إلى ضحى
قائلا:ايه يا ضحى انتى لابسه كدا ليه انتى خارجه ولا ايه مش انتى معندكيش جامعه النهارده
ضحى:اه يا ابيه ما احنا هنروح انا وصبا وفجر نجيب فستان وحاجات لكتب الكتاب
مصعب فى نفسه:اكيد هتجيبة اسود ما هي معقده
ثم هتف قائلا:ماشى متتأخروش
ضحى:حاضر يا أبيه
ثم أخرج الكريدت كارد من جيبه وأعطاه لضحى
قائلا:طب خدي دي معاكى عشان لو احتاجتوا حاجه
ضحى:ما احنا معانا فلوس كتير يا أبيه بابا ادانى
مصعب:قلت خدي
ضحى :-خلاص ماشى
ثم هتفت فجر:مش يلا بقا الساعه بقت تسعه
ضحى :يلا
ثم قامت صبا معهم والتى كانت صامته
فى السياره
فجر :ساكته ليه يا صبا
صبا:-لا عادي مفيش حاجه
ضحى:-تلاقيها بتفكر فى أبيه 😂
صبا:-والله انتى رخمه يا ضحى مش بفكر فى حد انا عايزه اتصل بعمتو سميه عشان مش هروح عندها الاسبوع دا بسبب كتب الكتاب
ضحى:اه توهي يختى توهى
فجر :😂😂انتى مصيبه يا ضحى حرام عليكى متكسفهاش خليها تفكر براحتها
صبا:-حتى انتى يا فجر وانا اللى بقول عليكى عاقله
فجر يشرود :عاقله
صبا:-مالك يا فجر سرحتى فى ايه
فجر:مفيش متشغليش بالك
صبا:لا انا حاسه انك بتفكري فى حاجه من ساعة ما جيتى متغيره بس اما نروح نبقى نتكلم عشان وصلنا
فى جهه أخري وصل مصعب إلى مكتبه ووقف جميع من بالشركه احتراما له ثم دخل إلى مكتبه بعدما استدعى السكرتيره فدخلت السكرتيره وراءه
مها بدلع :نعم يا فندم
مصعب دون ان ينظر اليها:عايز الأوراق بتاعة الصفقه الجديده هنا وخدي الاوراق دي أديها لعمار يراجع عليها
مها:حاجه تانيه يا فندم
مصعب :-لا كدا خلاص
ثم دخل يوسف فجأه
مصعب:-طب روحى انتى يا مها
ثم وجه كلامه ليوسف :انت يا ابنى هتفضل كدا
يوسف بزهق:يا عم فكك بقا
مصعب: مالك فى ايه
يوسف:أمى كل شويه هتتجوز امتى هتتجوز امتى وانا زهقت والله
مصعب:-صحيح هتتجوز امتى
يوسف :صدق انت مستفز
مصعب :بجد والله مش ناوي تخطب بقا
يوسف :لسه ملقتش لحد دلوقتى الانسانه اللى استأمنها على بيتى وعيالى للأسف من كتر البنات اللى مش كويسه الواحد بقى خايف يرتبط بواحده تطلع مش كويسه اصل دي مش حاجه سهله دي بالنسبه لى الانسانه اللى هعيش معاها حياتى كلها مش اى واحده اتجوزها وخلاص
مصعب:صدق انت طلعت عاقل احمد ربنا انك ليك فرصه تختار الانسانه اللى هتتجوزها
يوسف :انت عارف يا مصعب الصراحه انا مستغبيك فى حته انك مش عايز تتجوز صبا
مصعب :-ما تتلم يلا
يوسف:بتكلم بجد والله أصل دي واحده اتربت ادام عينك وعارف هيا على ايه انت عارف ياريت كان عندي واحده زيها هيا ملهاش أخت
مصعب:-انت هتعاكسها بقا ما تتلم يا يوسف فى ايه
يوسف :-انت اهبل يا مصعب دي هتبقى مرات
اخويا مش قصدي حاجه والله
مصعب: ماشى يا عم ان شاء الله تلاقى الانسانه اللى بتتمناها روح على شغلك بقا
يوسف :صدق انك فصيل
مصعب :يلا ومتنساش تيجى بكره ان شاء الله الساعه سته وتجيب عمار معاك
يوسف: ماشى يا عم سلام
فى المول
ضحى:بصى يا صبا الفستان دا
صبا:-لا يا ضحى دا لونه فاتح اوي وكمان أوفر انا عايزه فستان عادي يعنى هو مش جواز بجد
ضحى:والله انتى بت كئيبة
فجر :طب بصى اللى هناك دا
كان فستان لونه بتنجانى غامق وضيق من عند الخصر وينزل باتساع
صبا :اه دا لونه غامق ورقيق
ضحى:اه جميل اوي طب تعالى قسيه
صبا: مش هقيس انا حاجه بره افرضى فى كاميرا ولا حاجه انا هاخد مقاسى وخلاص ولو فى حاجه نيجى نغيره
ضحى:ماشى طب تعالى نجيب خمار ونقاب موف وطرحه بردوا عشان أما تقعدي مع البنات
صبا:لا نقاب موف فاتح اوي هجيب نفس اللون دا اما الطرحه ماشى مش مشكله بس النقاب لا
فجر: طب يلا
وعندما انتهوا وهم فى السياره
صبا:يا نهار ابيض احنا اتأخرنا اوي دا الساعه بقت اتنين الظهر
ضحى:ياحلاوه زمان أبيه مصعب جه وهيشلوحنا
صبا :يشلوحك انتى يختى اما احنا لا
ضحى:من بكره هيمشى عليكى اللى بيمشى عليا وأكتر
صبا :لا يا بنتى انتى هبله ولا ايه أنا مسيطره
ضحى:مين انتى دا انتى وانتى صغيره كنتى اما بتعدي من ادامه بتحطى ايدك على قفاكى عشان ميضربكيش
صبا:احم احم ما هو كان هزاره رخم اوي الصراحه
ضحى:هههههههه ايه يا فجر ساكته ليه
فجر :هه لا مفيش
ضحى:اما نروح بس هقررك
فابتسمت فجر دون ان تنطق بكلمه
انتهى البارت
By :Somaya Rashad
ملحوظة: هذه الرواية هي الرواية الأولى لي، لذا فستجدون السرد مختلف وضعيف يغلب فيه الحوار عن السرد.
قدر الصبا
الفصل الخامس
نزلت من السياره كلا من صبا وفجر وضحى
ضحى بخوف:يا لهوي يا صبا شكله جه
صبا:لا يا شيخه مش باين وبعدين هو بييجى دلوقتى اصلا
ضحى:ساعات بييجى يختى حسب ما بيخلص ربنا يستر ويتأخر النهارده
صبا:ولو هنا عادي يعنى مش هيعمل حاجه
ضحى:اه انتى بتتكلمى عن حد مش عارفينه
عندما دخلوا إلى الفيلا
صبا:الحمد لله شكله مش هنا
ضحى:الحمد لله يلا نطلع بسرعه
وعندما همت ان تصعد اوقفها صوته
قائلا:ضحى
ضحى:أعوذ بالله من الشيطان الرجيم
فضحكت كلا من صبا وفجر عليها فنظرت لهم بغضب
ضحى بخوف:ن نعم يا أبيه
مصعب:انتو خارجين الساعه كام
ضحى:يا ابيه عماله من الصبح اقول ليهم يلا بس صبا مش راضيه وتقولى لا لسه بدري
فشهقت صبا: نهارك ابيض يا ضحى يا كذابه
مصعب:انا بكلمك انتى
ضحى:يا ابيه والله محسيناش بالوقت والله
مصعب بغضب:طب اتفضلى على اوضتك مفيش خروج منها لمدة يومين
ضحى بصدمة:وكتب الكتاب بكره لا يا أبيه الله يخليك
مصعب بصوت مرتفع:على أوضتك
فصعدت بسرعه فائقه خوفا منه وصعدت ايضا صبا بخوف تحاول ان تداريه وصعدت فجر ورائهم بهدوء
فى غرفة ضحى
دخلت صبا عليها وهى تهتف:بقا بتلبسيها ليا انا يا كذابه
ضحى:والله قلت كدا عشان عارفه انه مش هيزعقلك
صبا:بس بردوا يا ضحى دا كذب انتى عارفه عقاب الكاذب ايه
ضحى:لا انا عارفه انه حرام اكذب بس مش عارفه حاجه تانيه
صبا:دا الكذب محرم شرعا ويعد من كبائر الذنوب اللى بتهدي إلى الفجور
دا ربنا سبحانه وتعالى قال(انما يفتري الكذب الذين لا يؤمنون بآيات الله وأولئك هم الكاذبون)وقوله تعالى (فنجعل لعنة الله على الكاذبين)
وكمان الكذب دا يا ضحى من ايات المنافقين مش فاكره الحديث بتاع الرسول صلى الله عليه وسلم اما قال(آيات المنافق ثلاث اذا حدث كذب وإذا وعد أخلف وإذا اؤتمن خان)
ضحى ايوه افتكرت انتى قلتيه مره ليا وكنتى قلتى ادامى مره ان ينفع نكذب فى حالات معينه بس مش فاكراها
صبا:اه الرسول صلى الله عليه وسلم قال
(لا يحل الكذب إلا فى ثلاث يحدث الرجل امرأته ليرضيها والكذب فى الحرب والكذب ليصلح بين الناس)يعنى الرجل ينفع يكذب على مراته فى مثلا انه يقول لها انها أجمل نساء العالم وهى كذالك وبردوا يجوز الكذب فى الحرب اننا نكذب على العدو مثلا فى عدد الجنود لأن معروف ان الحرب خدعه والحاله التالته بقا مثلا
لو انا وفجر متخانقين تيجى تقوليلى دا بتقول عليكى كلام حلو بالرغم من انها مقالتش
ضحى:اه فهمت معنتش هكذب تانى بس دي كانت كذبه بيضه
صبا:يا حبيبتى الكذب حرام بكل أنواعه مهما كان اللى قلتيه حاجه صغيره بس ممكن تعمل ضرر صح ولا لا
ضحى:ايوه صح عندك حق معنتش هكذب تانى
ثم صمتت وبكت فجأه مثل الأطفال
صبا:ايه تانى بتبكى ليه بس
ضحى:عشان أبيه زعلان منى وكمان مش هيخلينى أحضر كتب الكتاب ومش عارفه أخرج اصالحه عشان منعنى أخرج
صبا:طب مش تزعلى بس وأنا هقول لخالو يكلمه بس بالليل عشان يكون هدي شويه
ضحى:بجد
صبا:اه متزعليش بقا
ضحى:لا خلاص صحيح هيا فين فجر
صبا:مش عارفه حاسه انها فيها حاجه بس مش عارفه ايه هبقى اكلمها واشوف مالها
ضحى:ماشى هو العصر أذن صح
صبا:اه هروح اصلى وانتى قومى صلى يلا
ضحى:ماشى
فى المساء
كان الجميع جالسا على العشاء ما عدا صبا وضحى
أحمد:اومال فين صبا وضحى
فجر:ضحى مش بتخرج من الاوضه عشان مصعب معاقبها و صبا راحت تتعشى معاها عشان متتعشاش لوحدها
عثمان:ليه يا مصعب هما اتاخروا غصب عنهم يابنى
مصعب:يا بابا عشان بعد كدا تاخد بالها ومعادتش تكذب تانى
عثمان:معلش ياابنى هيا كانت خايفه بس منك سامحها بقا عشان تفرح بكره بلاش تنكد عليها
مصعب:ماشى يا بابا بس لو تكررت تانى وقعدت بره اكتر من خمس ساعات تانى هيا حره
عثمان:خلاص بقا وروح راضيها دا صبا بتقول انها يا حبيبتى كانت عماله تعيط عشان انت زعلان منها
مصعب:خلاص يا بابا هبقى اروح ليها بعد العشا
عثمان:ماشى يا حبيبى على راحتك
فى غرفة ضحى
صبا:انا من شويه كلمت خالو وقال انه هيكلم ابيه
ضحى:ههه ماشى ال أبيه قال
صبا وهى تبذلها بالمخده:صدقى انتى عليه متستاهليش
ضحى وهى تردها ليها: خلاص بقا
صبا انتى بتحدفينى انا وقذفتها وظلوا هاكذا يضحكون حتى وصل مصعب إلى غرفة ضحى فاستغرب من اصوات ضحكهم فطرق الباب
ضحى:مين
مصعب: انا
ضحى: ثوانى يا ابيه فارتدت صبا نقابها وفتحت ضحى
مصعب:لا فعلا باين عليكى الزعل اوي
صبا:اا انا هروح اوضتى يا ضحى وذهبت بارتباك
مصعب:مالها دي
ضحى:هههه هيا كدا من ساعة ما قالوا انكوا هتتجوزوا
مصعب:لا بس انتى زعلانه اوي
ضحى:خلاص بقى يا ابيه انا اسفه
مصعب:عارفه لو عملتيها تانى
ضحى:والله مش هعمل كدا تانى خلاص بقا دا انا صديقة المودام المستقبليه
مصعب:المودام
ضحى : يا عم ما تركزش
مصعب :يا عم كمان هههه بتفكرينى بواحد صاحبى
ضحى : لا انا يا عم انا فريده من نوعى
مصعب : اه واضح انك خدتى عليا اوي طب تعالى بقا وظل يدغدغها وهى تضحك خلاص يا أبيه اسفه اسفه
أما صبا استمعت صوت ضحكتها من الخارج
فابتسمت عليهم ثم ذهبت للوضوء لكى تقرأ وردها وتنام
فى الصباح
استيقظت صبا على كوب من الماء قذف عليها
صبا :يحححح بغررق بغرررق
ضحى :هههههه
صبا بعدما استوعبت ما حدث نظرت إلى ضحى بغيظ:بقا كدا طب والله ما انا سيباكى
ضحى وهى تجري إلى الخارج الساعه تمانيه فى عروسه تنام لحد دلوقتى يلا عشان تفطري وأغلقت الباب خلفها
صبا معرفتش تخرج وراها لانها بلبس النوم
فذهبت إلى الحمام الموجود بغرفتها وتوضات لتصلى الضحى وذهبت الى حجرة الطعام
كان الجميع جالسا على الفطار فنزلت صبا وألقت عليهم السلام
عثمان:ايه يا عروسه نموسيتك كحلى
صبا وهى تجلس بجوار ضحى بخجل : مش عارفه والله كنت نايمه لحد دلوقتى ازاى وانا دايما بصحى بدري
صفيه:من الإرهاق بس عشان لفيتوا امبارح كتير
صبا:اه ممكن
كانت ضحى جالسه بجوارها وتترقب ان تضربها صبا فى اى وقت
صبا بهمس:بس اما نكون لوحدنا بس
ضحى:لو عملتى حاجه هقول لأبيه مصعب
صبا:انتى هتخوفينى
ضحى باستفزاز :اه
صبا :ماشى بس اما نكون لوحدنا بس
عثمان:عمالين تتوشوشو فى ايه افطروا يلا
فأومأت له الفتاتان
بعد انتهائهم من الفطار
عثمان:انت رايح فين كدا يا مصعب
مصعب:رايح الشركه يا بابا
عثمان:هتروح النهارده بردوا يا حبيبى
مصعب:معلش يا بابا هروح بس عشان فى اجتماع مهم ساعتين واجى وبعدين المأذون مش هييجى الا الساعه سته اصلا يا بابا
عثمان:ماشى يا حبيبى ثم وجه كلامه إلى أحمد
وانت يا أحمد مش هتروح بقا مع أخوك
فنظرت فجر إلى أحمد بأمل
احمد:لا يا بابا مش دلوقتى بقا مش مهم النهارده
عثمان:ما تروح بقا يا احمد هتفضل كدا لحد امتى ياابنى
احمد:يووه يا بابا هو كل شويه قلت مش النهارده بقا
مصعب:أحمد احترم نفسك وانت بتكلم أبوك انت مش بتكلم واحد صاحبك
احمد :اسف يا بابا خلاص هروح بكره
عثمان:على راحتك يا ابنى
فى الخامسه مساء
فجر:يلا بقا يا صبا فاضل ساعه بس البسى
صبا:هعمل ايه دا كله يعنى يا فجر دا انا هلبس الفستان وخلاص
ضحى نعععم يختى والله لأحط لك ميكب بإيدي
صبا:لا انسى مليش فى الحاجات دي انا
ضحى :لا هتحطى مش انتى قلتى ان ينفع الواحده تحط ميكب ادام محارمها وزوجها بس
صبا:اه بس انا مش عايزه احط
ضحى :لا هحط لك حاجات خفيفه
صبا:لا مش عايزه
فجر: خلاص يا صبا خليها تحط لك روج بس انتى مش محتاجه حاجه اصلا
صبا:ماشى خلاص
ضحى:عيله كئيبه
صبا:اسكتى دا انا مستحلفه لك بقا ترمى المايه عليا مااشى
ضحى:خلاص بقا يا صاصا قلبك ابيض
صبا بنرفزه:متقوليش صاصا دي انا بقولك أهو
ضحى:ماشى يا صاصا يلا بقا
صبا :رخممممه
وذهبت لارتداء ملابسها وذهبت أيضا كلا من فجر وضحى لارتداء ملابسهم
بعد انتهاء صبا من ارتداء الفستان جاءت إليها كلا من ضحى وفجر وأتت أيضا مروه وصفا بنات عمة صبا
صبا:حبايبى عاملين ايه وفين عمتو
صفا:أمى تحت يا صبا بتسلم على خالتو صفيه وجايه
صبا:طب انتو عاملين ايه وحشتوني
مروه ببرود:الحمد لله
صفا:الحمد لله يا حبيبتى ألف مبروك
صبا:الله يبارك فيكى يا حبيبتى عقبالكو يارب
مروه:ان شاء الله بس يكون بمزاجنا
صبا بابتسامه حزن:ان شاء الله
ضحى بغيظ من مروه:يلا يا صبا عشان الساعه بقت سته الا ربع المأذون قرب ييجى
صبا:طب هلبس ايه دلوقتى النقاب ولا الطرحه
فجر:بصى البسى النقاب عشان لو خرجتى بس اصلا المأذون لازم يشوف وشك عشان يتأكد ان انتى
صبا :نعععم
صفا بابتسامه:عادي يا حبيبتى دي ضروره الضرورات تبيح المحظورات
صبا:ماشى هلبس النقاب اضمن بردوا عشان لو دخلت
دقت الساعه السادسه وجاء المأذون
المأذون:أين العروس
احمد :فوق اناديها
المأذون :ياريت عشان اشوف وكلت مين واسمع رايها
مصعب :طب معلش ممكن حضرتك تطلع ليها احسن
المأذون : يا ابنى انا مش شايف هنا ناس كتير ولازم الشهود ييجو معايا عشان يسمعوا موافقتها
عثمان :هيا هياها يا ابنى اطلع ناديها يا أحمد
فجر :يلا يا صبا عشان تنزلى
ضحى : ايه دا هتنزل تحت
فجر :اه أحمد بيقول الشهود لازم يسمعوا موافقتها واصلا مفيش حد إلا هما بس
صبا :انا خايفه
فجر :تعالى بس خايفه من ايه
ضحى :تعالى وانا هنزل معاكى تحت
فأمسكتها ضحى ولكن عندما وصلو إلى الاسفل دخلت صبا مع احمد وامها
وتم كتب الكتاب وخرجت صبا عند البنات وظلوا ينشدون بعض الاناشيد الاسلاميه
بعدما ذهب الجميع
دخل عثمان عند صبا
عثمان :مبروك يا حبيبتى
صبا :الله يبارك فى حضرتك
عثمان:طب تعالى يلا عشان تقعدي مع مصعب فى الاوضه جوه وتتكلموا
ضحى بمرح :اشطا
صبا :نعم يا خالو ااقعد ل ليه
عثمان :هو ايه اللى ليه يا حبيبتى انتو لازم تتكلموا و تشوفوا هتعملوا ايه وتتفقوا
صبا بتوتر :طب مش النهارده يا خالو
عثمان :يلا يا صبا بلاش دلع
صبا :طب استنى هلبس النقاب
عثمان :تعالى بس مفيش حد كلهم مشيو واحمد خرج يوصل المأذون
صبا بتوتر:يعنى أخرج اقعد مع أبيه ومن غير نقاب كمان
ضحى:هههه
صبا :ماااشى اضحكى يختى
عثمان:يلا
ذهبت صبا مع عثمان وهى فى قمة خجلها
انتهى البارت
قدر الصبا
الفصل السادس
صبا:بالله عليك يا خالو مش مهم
عثمان:يلا يا صبا بقا انتى محسسانى انك راحه تعملى عمليه
صبا:طب اقعد معانا
عثمان بحزم:صبااا
كان مصعب جالسا بانتظار أبيه وصبا كما أخبره أبيه
مصعب بتأفأف:اتأخرت ليه دي ناقص انا وجع الدماغ دا
ثم وجد أبيه يأتى باتجاهه وبجواره فتاه فى قمة جمالها انبهر كثيرا بها لدرجه انه وقف ينظر اليها فهو لم يرها منذ فتره كبيره
عثمان بابتسامه لرؤيه ابنه بهذا الشكل:ايه يا مصعب واقف كدا ليه
مصعب بعدما سيطر إلى نفسه وعاد لبرودة مره اخري:ها لا مفيش يا بابا
عثمان ممسكا بيد صبا:تعالى يا حبيبتى اقعدي هنا واجلسها بالكرسي المواجه لمصعب
صبا بتوتر وصوت غير مسموع:حاضر
عثمان:هسيبكوا انا بقا تتكلموا براحتكوا وأخرج
فنظرت له صبا نظرة رجاء ولكن نظر لها بلامبالاة وخرج
بعدما خرج عثمان ظلت صبا تنظر إلى الأرض دون ان ترفع نظرها إليه
مصعب بسخريه:مش بتبصى ليه حرام
توترت صبا أكثر من نبرته المستهزئه فهى على علم بأنه يظن انها متشدده ومعقدة
فقالت:لأ أ أصل ي ي يعنى
مصعب:خلاص انتى هتهتهى بصى يا صبا طبعا انتى عارفه سبب جوازنا وانك بالنسبه لى طفله زي ضحى بالضبط وإن الزواج دا مؤقت لحد ما تنحل المشكله دي لأن انا وانتى مش شبه بعض خالص
صبا بغضب من طريقته:لو سمحت يا أبيه انا مش طفله
مصعب:هههههههه طب بالذمه فى واحده تقول لواحد لسه متجوزاه يا ابيه هههه
صبا بغضب اكثر:حضرتك قاعد معايا عشان تتريق عليا
مصعب بمكر:اومال انتى عايزانى اقولك ايه
صبا بخجل:ل لأ مش ق قصدي بس حضرتك
مصعب:مفيش كلام نتكلم فيه اعتبري ان محصلش حاجه بس طبعا فى حاجات هتتغير
صبا باستغراب:حاجات ايه
مصعب:مفيش خروج الا بإذنى وانا اللى هوصلك انتى وضحى الجامعه بعد كدا ومفيش قعاد فى الفيلا تانى من غير نقاب زي دلوقتى حتى لو احمد مش هنا لأنه ممكن يرجع فى اى وقت
صبا بعصبيه من تسلطه:هو ايه دا هو حضرتك بتأمر وخلاص
مصعب:الله يا ست الشيخه هو ينفع الواحده تكلم جوزها بالطريقه دي دا الرسول صلى الله عليه وسلم قال:(أيما امرأه ماتت وزوجها عنها راض دخلت الجنه ) وقال كمان (لا يصلح لبشر أن يسجد لبشر ولو صلح لبشر أن يسجد لبشر لامرت المرأه ان تسجد لزوجها من عظم حقه عليها) دا انا حافظهم لك عشان عارف لسانك دا
نظرت له صبا بانزعاج وخجل من نفسها:على فكره مكانش قصدي وبعدين هو حد قالك ان لسانى طويل
مصعب:شكلك نسيتى انك مكنتيش بتقعدي مع حد غيري وانتى صغيره بس من ساعة ما لبستى البتاع دا وانتى بقيتى بتفردي نفسك علينا
صبا:أولا دا اسمه نقاب مش بتاع وصدقني هييجى وقت عليك وتعرف قيمته وبعدين ادام مش طايقه بتقولى مخرجش من اوضتى من غيره ليه
ثانيا:انا مش بفرد نفسى ولا حاجه لكن انتو ادام مش من محارمى يعنى مش أبى ولا اخى ولا عمى ولا خالى ولا جدي عشان اتكلم معاكوا مينفعش اتكلم الا لضروره و دلوقتى قاعده اتكلم معاك عشان بقيت زوجى
مصعب:فعلا تفكير متخلف دا احنا كنا زي اخواتك يا ماما
صبا:مش حضرتك كنت زي اخويا طب ما هو مينفعش اتجوز من اخويا وكمان أبيه أحمد زي اخويا طب ليه مش عايزنى اقعد فى البيت براحتى بعد كدا هقعد عادي ما هو اخويا بقا
مصعب بغضب:تبقى تعمليها كدا يا صبا
صبا:وانا عمري ما اعملها اولا خوف من ربى ثانيا احتراما ليك
مصعب بعدما سمع صوت أحمد بالخارج :اهو جه اهو هتخرجى ازاى يا استاذه
صبا :هخلى ضحى تجيب لى خمار ونقاب
فتركها وخرج مغلقا الباب وراءه
صبا بذهول:ايه دا دا خرج كدا ليه مش معايا فون هكلم ضحى ازاى دلوقتى
فوجدته عائدا إليها مره اخري وبيده خمارها ونقابها
مصعب :خدي
صبا :شكرا واخذته منه وارتدت خمارها ونقابها وهمت بالخروج
مصعب :استنى هنا انتى راحه فين
صبا باستغراب :هطلع اوضتى
مصعب :امسحى عينك الاول ايه اللى انتى حطاه عليها دا على الأقل احترمى اللى انتى لابساه
صبا بدموع:مفيش حاجه على عينى والله هيا لونها كدا
مصعب :عارف انها لونها كدا امسحى اللى عليها
صبا:مفيش حاجه والله اسأل ضحى
مصعب بغضب :طب اطلعى على أوضتك
فصعدت صبا الى غرفتها وهى تقول كلمات غير مفهومه فتبسم عليها فهذه عادتها منذ صغرها
وبعدما خرجت قال :واحد اتنين تلاته --
صعدت إلى غرفتها فلحقتها ضحى وفجر
فسمعتها ضحى تقول شيئ ولكن لم تفهم ما هو
ضحى:فى ايه يا بنتى بتقولى ايه وايه اللى حصل
صبا:قال حاطه حاجه على عنيكى على اساس أول مره يشوفها بيتلكك لى انا عارفه مش طايقنى اصلا عايز يتخانق عشان اخليه يطلقنى ماشى انا هريحه
ونزلت إلى الأسفل مره اخري بسرعه وضحى وراءها فرأته يجلس مكانه
مصعب بنفسه:50دائما بتيجى على الرقم دا أما كانت تتعصب وهيا صغيره كانت بعدها ب50ثانيه تيجى تانى
صبابعصبيه:انا عارفه انك بتعمل دا كله عشان اخليك تطلقنى وترتاح صح ماشى طلقنى
مصعب بنظرة غضب:أشار لها إلى الأعلى بيده وعيناه حمراء بشده من كثرة غضبه
فخافت منه كثيرا وصعدت بنفس الطريقه التى نزلت بها
أحمد باستغراب:ايه دا مالها دي
مصعب بشرود وتعجب :انا عارف دي لسه مجنونه زي ما كانت
أحمد :هههههه
فى الأعلى عندما دخلت صبا إلى غرفتها لحقتها فجر وضحى مره اخري
ضحى وهى تحاول تكتم ضحكها :فى ايه يا بنتى ايه الهبل دا
صبا بعصبيه:سيبينى دلوقتى ما هو اخوكى يختى
ضحى بضحك :طب فى ايه بس
فجر :بطلى ضحك يا ضحى فى ايه يا صبا
صبا ببعض الهدوء :مفيش حاجه يا فجر بس انا متضايقه شويه بس هو عصبنى شويه بس
فجر بتفهم :ماشى خلاص يا حبيبتى هنسيبك ونخرج واهدي انتى بس
صبا :حاضر
خرجت ضحى وفجر من الغرفه وتركوها بمفردها
توجهت فجر إلى غرفتها فوجدت زوجها جالسا فيها
احمد:ايه يا فجر كنتى فين
فجر بهدوء:كنت عند صبا
أحمد :ماشى انا خارج شويه مع صحابى
فجر :اه و تيجى آخر الليل
أحمد :فجر ملكيش دعوه
فجر بعصبية :انا مليش دعوه اومال مين اللى ليه فهمنى ميييين
أحمد بعصبيه :وطى صوتك وانتى بتكلمينى اتكلمى باحترام
فجر: حرام عليك بقا انا زهقت وبعدين احترام ايه مش اما الاقى الشخص اللى ادامى يستاهله
صفعها احمد على وجها ثم نظر إليها بذهول وندم
وضعت فجر يدها على وجهها ونظرت له بحزن وكسره فنظر لها بأسف فخرجت من الغرفه ونزلت إلى الأسفل فى حديقة الفيلا وظلت تبكى بشده
فى غرفة صبا
كانت جالسه فى غرفتها تفرك أصابعها بعصبيه
قائله :هو ايه دا عايز يتحكم فيا ولا ايه فاكر نفسه مين طب مش مستأذنه من حد بس ها بس مينفعش يوووه
ثم ارتدت ملابسها ووقفت فى شرفة غرفتها لكى تستنشق الهواء فوجدت فجر جالسه فقالت :ايه دا مش دي فجر هيا قاعده كدا ليه أما انزل اشوف مالها
كانت جالسه تبكى بحسره على ما وصل اليه الامر بينهم
صبا :ايه يا فجر قاعده كدا ليه
فجر وهى تمسح دموعها:مفيش حاجه
صبا :انتى بتعيطى ليه مالك بس ايه اللى حصل
فارتمت فجر فى أحضانها وظلت تبكى حتى هدأت تماما
صبا:ممكن اعرف بقا فى ايه وايه اللى حصل
فقصت فجر عليها ما حدث ثم قالت:طب هو انا غلطانه كدا وهو ينفع يضربني اصلا مش كدا حرام عليه
صبا : بصى يا ستى المفروض لو واحده غلطت جوزها ينصحها ويوعظها عشان تبعد عن الغلط اللى هيا بتعمله طب لو مش سمعت الكلام بردوا يعمل ايه المفروض يهجرها وهو نائم يعنى يديها ضهره كدا طب لو مسمعتش الكلام بردو ينفع يضربها لو خلص كل الطرق ومفيش غير الطريقه دي بس بقا مش يضربها يموتها لا يكون ضرب غير مبرح دا العلماء قالوا ان الضرب دا بيكون بالسواك عارفه يعنى ايه شوفتى السواك مش بيأثر اصلا ربنا قال (واللاتى تخافون نشوزهن فعظهن واهجروهن فى المضاجع واضربوهن فإن اطعنكم فلا تبغوا عليهن سبيلا) وكمان مينفعش يضرب أول حاجه لازم ياخد بالترتيب
فجر :يعنى هو اللى غلطان اهو
صبا:بصى يا فجر هو اه أبيه أحمد غلطان لكن انتى كمان غلطانه لانك مينفعش تكلمى زوجك بالطريقه دي الزوج ليه احترامه مهما عمل بردوا
فجر :بس هو دايما تاعبنى يا صبا انتى شايفه اهو مش بيروح الشغل وبيسهر هو ليه المشاكل دائما عندي كدا
صبا: يا فجر المشاكل دي ابتلاء من ربنا ليكى وبعدين بصى على ابتلاء الناس اللى قبلك وانتى تعرفى ان دي ولا حاجه بالنسبه لهم مش فاكره قصه ماشطة بنت فرعون حرقوا اولادها الخمسه فى الزيت المغلى ادام عينها عشان تكفر بربنا ومع ذلك فضلت مؤمنه بربنا ومعترضتش على قضاء ربنا انتى عارفه يعنى ايه ام اولادها يتحرقوا فى الزيت المغلى ادامها وكمان دا مش واحد دا اولادها كلهم احمدي ربنا بجد
فجر :الحمد لله على كل حال شكرا يا صبا بجد ارتحت اما اتكلمت معاكى أنا عارفه ان دي اسرار بيتى مينفعش اقول لحد بس انتى بتريحينى ربنا يسعدك يارب ويفرح قلبك ويهديكى انتى ومصعب لبعض
صبا:ليه كدا ما احنا كنا كويسين
فجر :هههه والله مصعب كويس خالص يا صبا انا عارفه انتو عاملين كدا ليه انا متأكده انه لو قرب منك هيحبك
صبا:بس بقا عشان بتكسف😂
فجر :هههه ضحكتينى
جاءت ضحى فجأه وهى تقول :خياااااانه بتتكلموا من غيري
فجر:انتى لسه صاحيه
صبا:احنا يا بنتى مرتبطين دلوقتى قاعدين مع بعض ايه دخل السناجل وسطنا
ضحى:بقا كدا هيا بقا كدا مااااشى
فجر ضاحكة:معلش بقا يا صحى صحيح يا صبا انتى هتروحى عند عمتك ولا ايه مش كنتى بتروحى الخميس والجمعه عندها
صبا:ما خالو قالى مروحش الفتره دي لأن ممكن جدو ييجى ويعرف انى كتبت الكتاب ويغضب ويعمل حاجه
فجر :اها ربنا يصلح لك الحال يارب
صبا :يارب
ثم فجأه سمعوا صوت سياره تدلف إلى الفيلا
ضحى:ايه دا أبيه مصعب جه هو خرج امتى اصلا يلا ندخل بسرعه قبل ما يشوفنا ويقول قاعدين ليه برا ويزعق عشان مش بيحب نقعد هنا
صبا بعند:مش داخله
انتهى البارت
By:Somaya Rashad
Kommentar veröffentlichen