الحلقة الرابعة عشر
اميرة في بيتنا
اميرة قلبي
جلال: بتريقه حاضر هسيب شغلى واشتغل موصلاتي الهانم امشي امشي وخلصينى
امل: نظرت الي صديقتها الناظرين الى جلال باعجاب واخرجت لسانها لهم بغيظ ونظرت الي جلال
يلا يا حبيبي
اوصلها الى باب العماره وطول الطريق لم تبطل ثرثرة
جلال: الحمدلله وصلنى دانا ودانى شويه و هتشتكى
امل: مدعيه الغباء من اي يا حبيبى اوعي يكون منى
جلال: لا خالص مش منك وانتى كيوت خالص انا همشي بقا عشان ورايا شغل
امل: طيب مش هتسلم على اميرة لحسن تزعل
جلال: والله وحشتنى البت دى
دخل العمارة و اتصدموا بالجد فاروق
فاروق: مرحبا ازيك يا ابنى عامل اى
جلال : ببتسامة الحمدلله تمام وحضرتك عامل اى
فاروق: نحمدلله على كل شي
ونظر الي امل
انتوا جيين مع بعض ولا اي
جلال: احم كنت جاى اسلم على اميرة ولقيت امل في طريقى مخلصه درس قولت اوصلها في طريقى
امل: بصوت عالي نعم يعنى انت جى هنا عشان اميرة
جلال: وهو يجز على اسنانه وينظر لها بغيظ و يهمس لها
امال هقوله رحت للسنيورة اصالحها قدام اصحابها وقدام الشارع كله
امل: خلاص خلاص فهمت احم عن اذنك يا جدي جلال هيسلم على اميرة
فاروق: طيب ادخلوا
جلال: معلش مرة تانيه اصلى معايا شغل
فاروق: اميرة جوة عندى
تعجب امل وجلال من وجود اميرة عند الجد فاروق دخل جلال وامل شقه الجد فاروق
فرحتميرة لرؤيه جلال وفرحت اكتر عندما علمت بعودتهم الي بعض
جلال: هو انتى هنا ليه هو يوسف مزعلك ولا اى
فاروق: ببتسامه انا واميرة بقيت صحاب وبتنزلى ديما وكمان بتساعدنى في شغل البيت
امل: بتعجب اى دا بجد من امتى الكلام دا والله ما اعرف
فاروق: بغيظ ونظر اليها نظرات غضب وببتسامه
انتى اللى نايمه على ودانك اصحى شويه وركزى
امل: احم ماشي يا جدي هصحى
جلال: ببتسامه والله ياريت تصحى وتركز وتكبر عقلها المهم ربنا يهدى انا همشي عشان معاي شغل
عايزة حاجه يا ميرو
اميرة: سلملى علي البيت كله وخصوصا بطوط
جلال: ماشي هسلم عليهم كلهم
سلم جلال على الجد فاروق وامل واميرة وذهب الي عمله
امل: انا مبسوطه جدا جدا واخيرا صالحت الحب والعشق وكمان اعترف بحبه قدام صحابى والشارع كله
فاروق: بتعجب صحابك والشارع كله ازاى
امل: احم لا لا ابدا يا جدي انا بهزر ونظرت الي اميرة لتغيير الموضوع
يلا بينا عشان جو ميقولش اتاخرتى عليه
فاروق: اميرة هتفضل هنا وانتى ولا شوفتى حاجه ولا تعرفى حاجه خلاص يا بت صالح لو حد سالك انتى متعرفيش حاجه
امل: بدهشه وتعجب ليه يا جدي
فاروق: منغير ليه اسمعى اللى بقولك عليه
امل: بس جو زمانه هيتجنن عشان ميرو
فاروق: انا عيزة يتجنن
امل: هو انا مش فاهمه حاجه بس حاضر مش هقول لحد انى شوفت اميرة هنا
بعد رحيل امل
اميرة: جدى هو امل هتقول ليوسف انى هنا
فاروق: اتمنى تمسك لسانها
امل لسانها بيتكلم لوحدة
(داخل شقه يوسف)
يوسف: بصوت عالي هتكون راحت فين
منال: بحزن ممكن تكون خرجت برة العمارة
عاصم: طيب حد يتصل بناسها يسالهم اذا كانت راحت عندهم ولا لاء
يوسف: بعصبيه انت بتقول اى اسالهم ازاى واذا سالوا ازاى خرجت لوحدها هنقولهم اي
ودخلت امل شقه يوسف وجدت الكل فى حاله غضب شديد
امل: احم اذيكم يا جماعه
لم يرد عليها احد
منال: يوسف مش المهم هيقولوا اى المهم نطمن علي اميرة
عاصم: طيب اسال انا بطريقه غير مباشرة
الكل نظر الى عاصم بتعجب
عمر: بضيق وانت هتسأل مين بطريقه غير مباشرة
عاصم: باحراج احم كنت كنت هسال محمود او جلال
عمر: بلؤم محمود او جلال انت هتصيع عليا هو انت اصلا معاك رقمهم
عاصم: وهو فى استاذ محترم يقول هتصيع عليا نقى الفاظك
يوسف : بزعيق بس خلاص انت وهو انتوا اى عيال صغيرة مسكين لبعض على الوحدة اطلعوا برة مش عايز حد هنا
عمر: جو انا اسف هو اللى عصبنى وانا غلطان اتعصبت عشان واحد اهبل
عاصم: بغيظ انا اهبل
يوسف: يوى برة انت وهو مش عايز مساعدة من حد انا هتصرف
عاصم: يوسف بس
يوسف: بس خلاص اتفضلوا بقا انا جبت اخرى منكم
منال : خلاص يا عاصم امشي انت وعمر ولو احتجنا حد منكم انا هناديكم
عاصم: نظر الى عمر بغضب عدى قدامى يا استاذ يا محترم
منال: اهدى بقا يا يوسف اهو مشيوا
يوسف: اهدى ازاى وانا مش عارف مراتى راحت فين انا مش مش قادر افكر عقلي واقف عن التفكير
نسمه: نتصل بولاء نشوفها يمكن راحت عندهم
يوسف: متعرفش اميرة تمشي من هنا لوحدها
منال: احنا نسأل يمكن خير يا يوسف
يوسف: بالم وحزن اميرة مستغله انى عاجز مش هعرف ادور عليها انا خلاص تعبت تعبت انا فعلا عاجز عاجز لما اعرف مراتى مش موجوده ومش عارف اعمل حاجه يبقا عاجز
تاثرت امل بكلام اخيها وبدات تبكى بصوت عالي
يوسف: انا قلقان عليها خايف يكون حصلها حاجه وانا مش قادر اعملها حاجه
امل: ببكاء اميرة كويسه وزى الفل ومحصلهاش اى حاجه
الكل انتبه الى امل فى دهشه وتعجب وحيرة وايصا فرح
يوسف: انتى بتقولى اى
امل: بتهته ااااا اقصد اكيد محصلهاش حاجه
يوسف: بزعيق وصوت عالي امل لو تعرفي حاجه قوليها والا والله لو عرفت تعرفى اميرة فين عمرى ما هكلمك تانى
امل: خافت من تهديد وصوت يوسف العالى
اميرة عند جدى فاروق
يوسف: انا رحت ومكنتش موجودة هناك
امل: انا لسه شيفاها حالا
يوسف: يعنى جدى كدب عليا طب ليه
منال: انتى متاكدة شوفتيها
امل: والله شوفتها وكلمتها
يوسف: نادى عاصم ولا عمر يساعدنى انزل لجدى
منال: اروح اتاكد الاول
يوسف: لا انا هروح محدش هييجى معايا
زهرة الجبل
(بجوار شقه الجد فاروق)
يوسف: خلاص اتفضل انت
عمر: استنى معاك عشان لما تطلع فوق
يوسف: لما هعوزك هتصل بيك
عمر: ماشى يا جو انا مش خارج النهاردة لو عوزت اى حاجه انا موجود
اطرق يوسف الباب على جده
فاروق: بتعجب! يوسف اى جابك تانى
يوسف: هتخلينى على الباب كدا
فاروق: بتوتر انا خارج دلوقتى معايا شغل
يوسف: انا عايزك في موضوع مهم
فاروق: اجل اى موضوع دلوقتى
يوسف: وهو ينظر الي جدة بدقه
جدى هو ليه مسالتنيش عن اميرة
فاروق: بتوتر يعنى هتروح فين هى ليها حد غيرنا هنا اكيد هنا ولا هنا
يوسف: طيب انا فى موضوع مهم عايز اخد رايك فيه
القي الجد فاروق نظره داخل شقته ليرى اميرة موجوده ام هى في الغرفه وتذكر انها نائمه فى غرفته
فاروق: طيب ادخل بس بسرعه عشان معايا شغل
دخل يوسف وهو ينظر للمنزل
فاروق: اي الموضوع المهم اللى عايزنى فيه
وهنا سمع دقات جرس الباب فتح فاروق الباب
حسن: ازيك يا جدي
فاروق: بخير الحمدلله شويه كدا وهتلاقينى وراك في الارض الغريبه
حسن: سالت علي الارض الغريبه كل شي ماشي تمام بس المشكله في الارض البحريبه
فاروق: ليه مالها؟
استغل يوسف الحوار الذى دار بين جده وحسن ودخل الي غرفه جده وجد اميرة قلبه نائمه كالملاك الصغير نظر الى ملامحها بدقه وكانها غائبه عنه لسنوات طوال
يوسف: وبعدين معاكى هتفضلي واجعه قلبي كدا علطول
وقد اتى فاروق فجاه
فاروق: وهو مين اللى وجع قلب التانى
يوسف: ليه مقولتليش انها هنا والله خوفت عليها وحسيت بقله الحيله
فاروق: عشان تعرف قيمتها وتعرف نفسك انك بتحبها ومتعرفش تعيس منغيرها
يوسف: بتاثر ومين قال انى مش بحبها دا انا بموت فيها ومش عارف اعيش من غيرها انا عارف قيمتها قوى دى هى الحياه
اميرة: بفرح وسعاده
والله انا بحلك بحبك قوى ومعرفش اعيش من غيرك
يوسف: بغيظ وعامله نفسك نايمه ليه
اميرة: عشان اسمع كلامك الحلو ده
يوسف: اميرة احنا مينفعش نكمل مع بعض ولازم نتعود علي بعد بعض
اميرة: وقد امتلات عيونها بالدموع
ليه مينفعش
يوسف: عشان انتى اتعودى عليا مش حبتينى ولو بعدتى شويه هتنسينى
اميرة: يوسف حرام عليك اللى بتعمله فيا ده
يوسف: بشخط بقولك اى بطلى السهوكه دى انا قولت كل واحد يروح لحاله و خلاص خلصنا
فاروق: فى اى يا يوسف بتكلمها كدا ليه احترم وجودى
يوسف: انا اسف يا جدي بس انا خلاص جبت اخرى
فاروق: بتفكير انا عندى الحل
اميرة هتفضل هنا عندى لحد ما تخلص امتحانات كل واحد منكم يختبر نفسه هل هيقدر يبعد عن التانى لو تعود اللى بينكم يبقا انفصلوا بعد الامتحانات انما لو حب مش هتقدروا تعيشوا منغير بعض وهتتلهفوا علي بعض مفيش مجال للاعتراض
يوسف: جدى بس
فاروق: بس خلاص اتفضل على شقتك
رحل يوسف وكله الم ووجع على الحاله التي وصل اليها هو واميرة قلبه
(فى منزل حسين)
تجتمع الاسره كلها علي العشاء
فاطمه: الف حمد وشكر جلال ومحمود طمنونى على اميرة
حسين: يوسف اتعلق باميرة وهيحافظ عليها
فاطمه: بفرح وغرور وهو اللى يعاشر اميرة ازاى ميحبهاش دى ملاك ونظرى الى بناتها بغيظ مش يتفتلهم بلاد
ولاء: احم تقصدى مين يا بطوط
رحاب: الكلام عليكى يا جارة
رحمه: وانتى حمارة
فاطمه: اهو اخر التربيه والعلام اللى بتتعلموة بيردحوا لبعض
رحمه: دا مثل يا بطوط
وسمعوا طرقات علي الباب
حسين: مين اللى جا دا في وقته ده
فاطمه: تلاقيه خطيب الشملوله
رحاب،،احم ببتسامه طبعا انا الشملوله
ذهب حسين لكى يفتح الباب
بقلمى زهره الجبل
وتفاجا بالطارق
حسين: بفزع وهلع فى اي يا ابنى اميرة مالها؟ جرالها حاجه؟
عاصم: ببتسامه اهدى يا عمى اميرة زى الفل دا انا اللى جاى اشرب شاى مع حضرتك هتسمحلى
حسين: يعنى اميرة كويسه
عاصم: والله اميرة زى الفل
حسين: بارتياح اتفضل اتفضل البيت بيتك
دخل عاصم في غرفه الجلوس وظل صامت لبعض الوقت
عاصم: احم عمى منغير لف ودوران فى الكلام وانا داخل البيت من بابه انا طالب ايد ولاء من حضرتك قولت اي
حسين: بصدمه ودهشه طالب ايد ولاء
عاصم: ايوا يا عمى ولو وافقت انت هجيب اهلى كلهم بكرة ها قولت اى
حسين: بتعجب ودهشه يا ابنى انت فاجاتنى وامور زى دى عيزة تاخد وقتها مش كلمتين والسلام وفى الاول والاخر دى رايها هى
عاصم: طيب ممكن تسالها
حسين: يا بنى الامور متداختش بالسرعه دى
وهناك دخلت ولاء فى الحوار
ولاء: وانا مش موافقه
عاصم: بغيظ مش عيب تقفى ورا الباب
وبعدين ليه مش موافقه عليا ليه اى اللى ناقصنى
ولاء: الجواز قبول ورفض وانا رفضاك واتفضل بقا عشان عيزين ننام
عاصم: وقف من قعدته وكله غيظ وغل ووجهه كله غضب واقترب من ولاء
هتوافقى غصب عنك ويقترب منها وكله غضب وهو يجز على اسنانه
انتى ليا انا وبس فهمه
حسين: بغضب فيه يا ابنى ليه بتكلمها كدا اتفضل دلوقتى لو في جديد انا هبلغك وهى جاوبت على طلبك
عاصم: يا عمى باذن الله الاسبوع اللى جاى قرايه فاتحه
سلام عليكم
حسين: بزهول ماله ده وليه بيتكلم كدا
ولاء: بتردد اا معرفش وانا هعرف منين عن اذنك واسرعت الى الغرفه
حسين: بتفكير هو اى الموضوع اكيد فى حاجه انا مش عارفها
(داخل شقه فاروق)
اميرة: احم جدى
فاروق: نعم يا اميرة
اميرة: بتردد انا عايزة حاجات من الشقه
فاروق: وهو يدارى ابتسامته شويه حاجات ولا الواد يوسف وحشك
اميرة: محاوله اخفاء ما بداخلها انا لا خالص هو اصلا بطل يوحشنى وهيوحشنى ليه على اساس انى بحبه وبموت فيه
فاروق: اه بتحبيه وبتموتى فيه كمان بس هعمل نفسي مش فاهم حاجه ولو على الحاجات امل تجيبلك اللى انتى عيزاه
اميرة: احم امل مش هتعرف تجيبلى اللى عيزاه
فاروق انتى شايفه كدا
اميرة : احم بتردد لو ليك راى تانى......
قبل ماتخلص كلامها
فاروق: لا معنديش
اميرة: بفرح انا مش هتاخر هجيب اللى عيزاه واجى علطول
واسرعت الى الخارج
فاروق: بهمس ربنا يهديكم على بعض
(داخل شقه يوسف)
يجلس وهو سارح فى عالم اخر ولا يدرى ماذا يفعل فى الايام القادمه وكيف حياته بدون اميره قلبه وقطع تفكيرة صوت جرس الباب تردد يوسف فى فتح الباب ولكن ذهب لفتح الباب لاصرار الطارق
يوسف: بشخط ايو ايو فى اى
وعندما فتح الباب تفاجا باميرة وهى مبتسمه ابتسم لها يوسف بطريقه لا اراديه وسرعان ما تذكر ما حدث
يوسف: اى فى حاجه
اميرة: وادعت الكبر انا عايزة حاجات من جوه لو مش عندك مانع
يوسف: اتفضلى خدى اللى انتى عيزاه
اميرة: بكبرياء شكرا
دخلت اميرة غرفتها ومسكت شنطه ووضعتها على السرير وبدات تجهز ملابسها وكتبها
بقلمى زهره الجبل
يوسف،، بزهول هو انتى هتعزلى ولا اى
اميرة: انت مش عايزنى امشي لو مش عايز خلاص انا ممكن افضل
يوسف: وهو يحاول اخفاء لهفته وشوقه لها
انا مقصدش انك تفضلى خدى اللى عيزاه واتفضلى
ورحل من الغرفه
اميرة: بغيظ انا اللى غلطانه انا اساسا مش عايزة افضل واحد متكبر ومغرور ومش بيحب غير نفسه اووووف عليه
(داخل غرفه بنات حسين)
رحاب: انا خلاص جبت اخرى من الموضوع
ولاء: يختى مش عارفه انتي ليه متسربعه على الجواز
رحمه: والله هتندمى علي الايام دى
رحاب: انا عايزة اخلص من ابن خالتكم ومشاكله كل يوم والتانى
رحمه: اوف متردى على الزفت دا انا صدعت والرنه دى موترانى
ولاء: يا سلام على رنتك اللى يرقص عليها القلب من الفرحه وبعدين انا مش عايزه ارد يا ريت تخليكى فى حالك
رحاب: رن رن رن يا تعملى صامت يا تردى
ولاء: بزهق انا سيبلكم الاوضه
بقلمى زهره الجبل
رحاب: وهى تنظر الى رحمه مالها دى
رحمه: الله اعلم ابقى اساليها
رحاب: والله حاسه وراكم حاجه
رحمه: اهو قولتى حاسه مجرد احساس نامى نامى انا عايزة انام
(فى مكان اخر)
ولاء: عمر انا قولتلك متتصلش تانى
عمر: ممكن اعرف السبب
ولاء: مفيش اسباب لاتصالك
عمر: انا هكلم اهلى عشان اخطبك رسمى
ولاء: لا لا لا انا قولت لا
عمر: ياه كل دا لا للدرجه دى بتحبيه
ولاء: يوووووه انا قولتلك مش بحب حد لا انت ولا هو خلاص انا جبت اخرى منك ومن اخوك واحد يرن كل شويه واحد يجى هنا عشان يطلبنى ارحمونى شويه
عمر: بصدمه وعدم استوعاب
ثوانى هو مين دا اللى طلبك
وقد ادركت ولاء مدى الخطا الذى فعلته وانها سوف تتسبب فى عاصفه بين الاخوات
ولاء: لا لا انا مش عارفه بقول اى ودخلت الامور كلها فى بعض وسلام دلوقتى عشان ورايا حاجات اعملها سلام واغلقت الخط
بقلمى زهره الجبل
واسرعت الي الغرفه
ولاء رحمه: رحاب رحمه رحاب الحقونى
رحمه ورحاب بقلق فى اى عمك جراله حاجه
ولاء: عمك مين. وانا مالى بعمك
رحاب: وهو فيه غير عمك جايب لنا المصايب
ولاء: سيبك من عمك وخلينا فى المصيبه اللى عملتها
رحمه: ما تقولى علطول وبطلى الالغاز دى
ولاء: ببكاء انا قولت لعمر ان عاصم طلبنى وشكله مكانش, عارف
رحمه: يا نهار منيل وانتى اى خلاكى تقولى كدا مقدرتيش تمسكى لسانك
ولاء: والله غصب عنى زمان البيت ولع
رحاب: ممكن اعرف اى اللى بيحصل واى قصه عمر وعاصم احسن والله انادى علي فاطمه وهى تعرف شغلها معاكم
ولاء: لا لا خلاص انا هقولك على كل حاجه يمكن تلاقى حل
رحاب: قولي يا اختى قولي
بقلمى زهره الجبل
تعليقات
إرسال تعليق